Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Για τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο Βελιγράδι

3.jpg

Τις τελευταίες πέντε εβδομάδες στο Βελιγράδι κάθε Σάββατο πραγματοποιούνται αρκετά μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στις οποίες συμμετέχει κόσμος όλων των ηλικιών. Η αφορμή για να ξεκινήσουν αυτές οι πορείες ήταν ο ξυλοδαρμός του Borko Stefanovic, αρχηγού ενός μικρού αριστερού κόμματος (Levica Srbije), στις 23 Νοεμβρίου στην πόλη Κρούσεβατς. Η πρώτη πορεία έγινε το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου με κεντρικό σύνθημα «Όχι άλλα ματωμένα πουκάμισα», αναφερόμενο προφανώς στον ξυλοδαρμό. Από τότε και κάθε Σάββατο μέχρι το προηγούμενο στις 5 Ιανουαρίου χιλιάδες κόσμου διαδηλώνει στο Βελιγράδι ενάντια στη βία στην πολιτική, όπως λένε οι ίδιοι οι διαδηλωτές, αλλά και ενάντια στις αυταρχικές πολιτικές του προέδρου Vucic και του κόμματός του. Μετά την πρώτη πορεία και μετά από τη δήλωση του Vucic ότι δε θα ικανοποιήσει κανένα αίτημα ακόμη κι αν κατέβουν 5 εκατομμύρια κόσμος στο δρόμο, κεντρικό σύνθημα των διαδηλώσεων έγινε το «1 από τα 5 εκατομμύρια».

Αυτός ο κύκλος διαδηλώσεων μπορεί να ειδωθεί ως η τρίτη φάση μιας σειράς αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που έχει ξεκινήσει από το 2015 στη Σερβία. Όχι ως κορύφωση αυτής της διαδικασίας, αλλά απλά ως συνέχειά της. Η πρώτη φάση ήταν το φθινόπωρο του 2015 η οποία και κορυφώθηκε μέσα στο 2016 με αφορμή τότε κάποιες μεταμεσονύχτιες μαφιόζικου τύπου κατεδαφίσεις κάποιων κτιρίων στην περιοχή της Savamala, που σχετίζονταν με ένα real estate πρότζεκτ κατά μήκος του ποταμού Σάβα στο Βελιγράδι γνωστό ως Belgrade Waterfront. Ένα από τα αιτήματα τότε ήταν να παραιτηθεί ο δήμαρχος της πόλης. Η δεύτερη φάση, που συνδέεται άμεσα και με τη σημερινή, ήταν τον Απρίλιο του 2017 μετά τις προεδρικές εκλογές τις οποίες κέρδισε ο Vucic ο οποίος τότε ήταν πρωθυπουργός. Με αφορμή την εκλογή του είχαν ξεσπάσει πορείες με κεντρικό σύνθημα «Ενάντια στη δικτατορία» με αποκορύφωμα μια πορεία στις 8 Απριλίου που συμμετείχαν μέχρι και τα συνδικάτα του στρατού και της αστυνομίας[1]. Η πρωτοβουλία ανθρώπων που διοργάνωνε τότε τις πορείες είναι αυτή που ξεκίνησε και τις φετινές.

Οι φετινές πορείες μοιάζουν αρκετά με τις περσινές καθώς είναι ξεκάθαρα προσανατολισμένες ενάντια στον Vucic, τις αυταρχικές πολιτικές του, αλλά και την πρωτοκαθεδρία του στα ΜΜΕ, καθώς όπως λένε οι διαδηλωτές αλλά και η αντιπολίτευση φιμώνει κάθε φωνή που στρέφεται εναντίον του. Τα κεντρικά αιτήματα των σημερινών διαδηλώσεων είναι να πραγματοποιούνται πιο δίκαιες και ελεύθερες εκλογές, να έχουν αρκετό τηλεοπτικό χρόνο τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο κρατικό κανάλι RTS αλλά και 5 λεπτά τηλεοπτικού χρόνου εκπρόσωποι των διαδηλωτών, να παραιτηθεί ο Υπουργός Εσωτερικών Nebojsa Stefanovic και προφανώς να βρεθούν οι υπαίτιοι για τον ξυλοδαρμό Borko Stefanovic, αλλά και για τον εμπρησμό του σπιτιού του δημοσιογράφου Milan Jovanovic. Γίνεται φανερό πως η σερβική κοινωνία έχει αρκετούς λόγους και πέρα από την οικονομική δυσχέρεια να βγει στους δρόμους. Ωστόσο είναι ξεκάθαρα από την πολύ αρχή και τα όρια αυτών των κινημάτων, αφού η μόνη εν τέλει συζήτηση που έχει ανοίξει στη Σερβία μετά από αυτές τις πορείες είναι για το αν πρέπει να γίνουν, και με τι όρους, πρόωρες βουλευτικές εκλογές μέσα στη χρονιά.

Αυτές οι πορείες γόνιμο θα ήταν να ειδωθούν επίσης μέσα στο συνολικότερο πλαίσιο των λεγόμενων κινημάτων των πλατειών που επικρατούν τα τελευταία χρόνια σε πολλά μέρη του κόσμου, όπως και στην ανατολική Ευρώπη με πιο πρόσφατα τα παραδείγματα της Ρουμανίας και της Αρμενίας (δες εδώ κι εδώ). Η λέξη που ενώνει όλα αυτά τα κινήματα είναι η λέξη διαφθορά. Ειρηνικές, κατά βάση, διαδηλώσεις διαταξικού χαρακτήρα με κόσμο που δε θέλει να χρωματιστεί πολιτικά και στις οποίες όλες οι απόψεις χωράνε και είναι σεβαστές αρκεί να μην ηγεμονεύει καμία. Οι διαδηλωτές στο Βελιγράδι δε θέλουν να συνδεθούν με κάποιο συγκεκριμένο κόμμα της αντιπολίτευσης, παρ’ όλα αυτά και στηρίζονται υλικοτεχνικά όσον αφορά τις παρούσες διαδηλώσεις αλλά και δε μιλάνε για τίποτε άλλο πέρα από το να πέσει η παρούσα κυβέρνηση. Αυτό προφανώς δεν αναφέρεται εδώ για να πούμε ότι οι διαδηλώσεις είναι υπόγεια δουλειά αντιπολιτευτικών κομμάτων, αλλά για να τονίσουμε ότι αυτές οι πορείες στρέφονται ξεκάθαρα και αποκλειστικά ενάντια στην κυβέρνηση και όχι ενάντια στο κράτος. Είτε ρητά είτε άρρητα αυτό που προσπαθούν να καταφέρουν είναι να σταματήσει να κυβερνάει αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος τη χώρα, να γίνουν πιο δίκαιες εκλογές και επιτέλους η χώρα να γίνει πιο δημοκρατική. Το κράτος και πάλι, όπως γενικότερα στα λεγόμενα κινήματα των πλατειών, είναι ο αδιαμφισβήτητος και μοναδικός ορίζοντας που μπορεί να φανταστεί κάποιος. Επίσης ένα πολύ καλό παράδειγμα όσον αφορά την ανοιχτότητα των απόψεων στις πορείες αυτές στο Βελιγράδι, είναι ότι στην ίδια πορεία συνυπήρχαν πλακάτ που καλούσαν το στρατό και την αστυνομία να σταματήσουν την προδοσία και να ενωθούν με τον κόσμο μέχρι πλακάτ ενάντια στην τρανσφοβία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο φαίνεται ότι τα κινήματα αυτά έχουν κατά βάση φιλελεύθερα χαρακτηριστικά. Φαντασιώνονται μια ανοιχτή κοινωνία πολιτών που όλοι μιλούν ισότιμα, είναι πέρα από τα «μικροπολιτικά συμφέροντα» των διεφθαρμένων πολιτικών και των κομμάτων και το πραγματικό πρόβλημα είναι το έλειμμα δημοκρατίας και διαφάνειας. Το μόνο που χρειάζεται είναι περισσότερη δημοκρατικότητα και πρόσβαση στο κράτος. Στην περίπτωση της Σερβίας μάλιστα οι πολίτες δε ζητούν καν περισσότερη πρόσβαση στο κράτος και στην πολιτική σκηνή (αν εξαιρέσουμε το αίτημα για 5 λεπτά στην TV), παρά μόνο να υπάρχει μεγαλύτερος χώρος για τις αντιπολιτευόμενες φωνές και πιο δίκαιες εκλογές.

Παρά τη δυσκολία να ορίσει κανείς με πολιτικούς όρους αυτά τα κινήματα είναι εύκολο να πει κανείς ποιοι συμμετέχουν σε αυτά. Μάλλον όλοι. Αφεντικά, εργάτες, φοιτητές, συνταξιούχοι, φιλοευρωπαϊστές, φιλορώσοι, αριστεροί και ακροδεξιοί. Είτε ορίσουμε αυτό το κοινωνικό σύνολο με μια αριστερή ορολογία ως Λαό, είτε με μια δεξιά ορολογία ως Έθνος (στα σερβικά είναι η ίδια λέξη Narod), είτε με μια φιλελεύθερη ορολογία ως Κοινωνία των πολιτών έχει φανεί ως τώρα ότι αυτά τα κινήματα δύσκολα θα πάνε πέρα από το κράτος. Φαίνεται ότι μένουν προσκολλημένα εκεί, να μιλάνε για κλέφτες και διεφθαρμένους πολιτικούς, για την έλλειψη δημοκρατίας και ουσιαστικά εναντιώνονται απλά στην εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά ταυτόχρονα εγκαλούν το κράτος να κάνει σωστά τη δουλειά του.

Υποσημειώσεις/Πηγές:
[1] http://www.balkaninsight.com/en/article/thousands-gather-in-anti-govt-belgrade-rally-04-08-2017

https://insajder.net/sr/sajt/tema/13061/Ve%C4%8Deras-novi-protesti;-Vu%C4%8Di%C4%87-poru%C4%8Duje-Nema-problema-da-se-legitimitet-proveri-na-izborima.htm

http://www.balkaninsight.com/en/article/serbian-anti-govt-protesters-say-they-will-not-give-up-01-04-2019

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πληροφορίες

This entry was posted on 09.01.2019 by in άρθρα/статья and tagged , , , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: