Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Οι ατέλειωτες πορείες της Ουγγαρίας

rtx6iz1v2

Οι ατέλειωτες πορείες της Ουγγαρίας

Κοιτώντας κανείς την Ουγγαρία της τελευταίας δεκαετίας θα μπορούσε να βρει μια ψηφίδα από κάθε ελπιδοφόρο κίνημα, από κάθε αντίφαση του σύγχρονου κόσμου αλλά και από τις σκοτεινότερες και δυσοίωνες προβλέψεις. Από τα κινήματα ενάντια στη φορολογία του ίντερνετ, στα “κινήματα” ενάντια στους Εβραίους και τους μετανάστες. Και από εκεί στον πόλεμο ενάντια στις γυναίκες και τους αστέγους, και τώρα στον λεγόμενο “νόμο της σκλαβιάς”. Η Ουγγαρία είναι ένα συμπυκνωμένο σημείο αντιφάσεων και κινημάτων του ύστερου καπιταλισμού της Ευρώπης γενικά αλλά και ειδικότερα το σημείο συνάντησης των δυτικών και ανατολικο-ευρωπαϊκών αντιφάσεων και χαρακτηριστικών, ταυτοτήτων και ιστοριών, εθνικών αφηγήσεων και κρατικών δομών. Μόνο κρατώντας αυτό στο μυαλό μας μπορούμε να ξεκινήσουμε να ψηλαφούμε τα αίτια του αντιφατικού και πολύχρωμου πλήθους που βγαίνει στο δρόμο της Ουγγαρίας τόσο συχνά.

Μια χώρα με ανατολικοευρωπαϊκό παρελθόν, που βίωσε τόσο επί σοσιαλισμού όσο και μετά αλλεπάλληλες κρίσεις και σοκ σε οικονομικό επίπεδο, μη εθνικά ομογενοποιημένη με μειονότητες εντός και εκτός της, με μια παραγωγική δομή εγγύτερα στην δυτική παραγωγικότητα αλλά με ιδιοκτησιακά και κοινωνικά καθεστώτα που ακόμα και σήμερα έχουν την αφετηρία τους στις μνήμες του κοινωνικού κράτους του σοσιαλισμού. Ταυτόχρονα όμως η δημοκρατία, ο φιλελευθερισμός και το όραμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης δημιούργησαν μια νέα εθνική αφήγηση στην Ουγγαρία, ενάντια σε κάθε τι σοσιαλιστικό ή “προοδευτικό”, όπως και μια βαθιά απέχθεια σε κάποιο κομμάτι του πληθυσμού, προς το κοινωνικό κράτος. Η προσφυγική κρίση οδήγησε στην ραγδαία άνοδο της ακροδεξιάς και την συσπείρωση της εθνικής ιδεολογίας ως “άμυνα για την προστασία της εθνικής οικονομίας”. Η άνοδος όμως μιας ουσιαστικά ακροδεξιάς κυβέρνησης με διακηρυγμένη πρόθεση την διάλυση όλων των κοινωνικών παροχών φέρνει τις κοινωνικές εντάσεις και αντιφάσεις σε σημείο τομής. Η εθνική ιδεολογία φαίνεται να μην μπορεί να συσπειρώσει τους πάντες ενάντια στους μετανάστες ως “οικονομικό και υγειονομικό” κίνδυνο, ειδικά αφού ελάχιστοι από αυτούς έμειναν χώρα.

Η τελευταία πρωτοβουλία της κυβέρνησης ήταν το να διπλασιάσει τις ετήσιες ώρες υπερωριών σε εθνικό επίπεδο σε 400 ωρες ετησίως, και ταυτόχρονα να δώσει το δικαίωμα οι εργοδότες να πληρώνουν αυτές τις υπερωρίες μετά από 3 χρόνια. Αυτός ο νόμος ευνοεί ανοιχτά τόσο το μεγάλο αλλά ειδικότερα το μεσαίο και μικρό κεφάλαιο που πιέζεται από την κρίση, ρίχνοντας τεράστιο βάρος στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους σε μια προσπάθεια να ανέβει η εθνική οικονομία μέσω της αύξησης της απόλυτης υπεραξίας. Ο νόμος πυροδότησε πορείες 50.000 ατόμων τις δύο τελευταίες μέρες στη Βουδαπέστη με κεντρικό πανό “Ενάντια στον νόμο της δουλείας”. Οι πορείες συγκέντρωσαν κόμματα και συνδικάτα αλλά και απλό κόσμο που ενώθηκε με το πλήθος. Στο τέλος της πορείας χθες σημειώθηκα και συγκρούσεις με την αστυνομία.

Αξίζει να σημειωθούν δύο πράγματα όμως. Αφενός η παρουσία της αριστεράς είναι ισχυρή αλλά επίσης το ακροδεξιό, και οριακά εθνοσοσιαλιστικό jobbik βγήκε στον δρόμο μαζί με το ενιαίο σώμα της πορείας χωρίς να υπάρξουν αντιδράσεις. Αφετέρου όσο η κυβέρνηση πιέζει προς την διάλυση του εθνικού συστήματος υγείας και ασφάλισης και προσπαθεί να στήσει μια “εθνική οικονομία” τόσο αναζωπυρώνεται ο δικαιωματικός μύθος, ότι δηλαδή η υποτίμηση της εργατικής δύναμης είναι ματαίωση του ονείρου των δικαιωμάτων του πολίτη. Αυτή η ματαίωση δημιουργεί την αντίρροπη τάση, την ανάδυση του μύθου της ΕΕ (και ειδικά της Γερμανίας) ως προτύπου κοινωνικού κράτους που το δικαίωμα αποτυπώνεται και οικονομικά. Ταυτόχρονα ακροδεξιές φράξιες όπως το jobbik προσπαθούν να χωρέσουν σε αυτή την αφήγηση παρουσιάζοντας την υποτίμηση του μισθού και των υπερωριών ως εκμετάλλευση “Ούγγρων από Ούγγρους” ενώ η αριστερά εμφανίζεται με μια πιο “ταξική γραμμή”. Ενώ το ζήτημα είναι όντως αμιγώς ταξικό, η αριστερά έχει βρεθεί στην αμήχανη θέση να διαδηλώνει μαζί με ακροδεξιά και φιλο-ευρωπαϊκά κόμματα. Η αλήθεια είναι πάντως πως αυτή τη φορά, τουλάχιστον προς τα δεξιά το πλήθος φαίνεται καχύποπτο, καθώς αφενός η κυβέρνηση είναι αμιγώς εθνικιστική αφετέρου το jobbik που τώρα διαδηλώνει ενάντια στον Orban υπήρξε πολλές φορές σύμμαχος του. Αυτό βέβαια δεν λύνει το πρόβλημα: οι διαδηλωτές ίσως στρέφονται ενάντια στην ακροδεξιά για τακτικού λόγους όχι για λόγους περιεχομένων. Τα γεγονότα τα ίδια θα μας υποδείξουν την λήξη όλων αυτών.

βίντεο περί των γεγονότων

https://edition.cnn.com/2018/12/18/europe/hungary-protests-orban-intl/index.html

https://www.bbc.com/news/world-europe-46590474

https://edition.cnn.com/2018/12/16/europe/hungary-protests-intl/index.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πληροφορίες

This entry was posted on 19.12.2018 by in άρθρα/статья and tagged , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: