Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Μία μικρή ανάσα από την Ρουμανία

880x495_cmsv2_12a56824-f4a4-5fe9-87e5-efde6d6021fe-3356404

Για την αποτυχία του δημοψηφίσματος στην Ρουμανία

τι έγινε;

Η Ρουμανία είναι μία από τις χαμηλότερα ταξινομημένες χώρες σε δικαιώματα και ορατότητα για τα LGBT άτομα. Η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε το 2001(!). Εδώ και δύο χρόνια περίπου η ορθόδοξη εκκλησία της Ρουμανίας μαζί με ακρο-δεξιές οργανώσεις είχε κινητοποιηθεί για να πιέσει την ψήφιση νόμου που θα απαγόρευε την έκτρωση καθώς και μια αλλαγή στο σύνταγμα περί του δικαιώματος γάμου. Ειδικότερα ενώ η Ρουμανία δεν έχει κάποιον νόμο που να επιτρέπει ανοιχτά τα ομόφυλα ζευγάρια, σε επίπεδο συνταγματικής διατύπωσης, αναφέρεται ότι γάμος είναι η σχέση μεταξύ συζύγων [între soţi], διατύπωση χωρίς σαφή έμφυλο προσδιορισμό, πράγμα που θεωρούταν τόσο από τις LGBT ομάδες όσο και από τους ακροδεξιούς ότι άνοιγε το ενδεχόμενο ψήφισης ειδικού νόμου υπέρ ομόφυλων ζευγαριών.

Εδώ και δύο χρόνια αμφότερες πλευρές είχαν επιδοθεί σε εκτενείς καμπάνιες είτε για την ψήφιση νόμου είτε για την αναθεώρηση του συντάγματος. Οι ακροδεξιοί μαζί με την εκκλησία συχνά εμφανίζονταν πιο gentrified, με νέο σύγχρονο μάρκετινγκ και επιστημονικοφανές προφίλ τόσο ενάντια στις εκτρώσεις (υποτιθέμενος κίνδυνος για τη ζωή της γυναίκας) όσο και υποτιθέμενες μελέτες για τα ψυχολογικά προβλήματα που προκαλούν τα ομόφυλα ζευγάρια στα παιδιά ή την αύξηση της υπογεννητικότητας. Η εκκλησία εμφανίστηκε πίσω από έναν συνασπισμό από ΜΚΟ (υπό την ονομασία, “συμμαχία για την οικογένεια”) δείχνοντας προσπαθεί να υιοθετήσει ένα πιο “σύγχρονο πρόσωπο”. Η συνεχής πίεση οδήγησε στην διοργάνωση δημοψηφίσματος στις 6/10/2018 περί της αναθεώρησης του συνταγματικού άρθρου.

Τα polls μέχρι εκείνη τη στιγμή έδειχναν στήριξη της αναθεώρησης μέχρι και 90+% και τα σενάρια ήταν απαισιόδοξα τουλάχιστον. Όμως όταν τελικά έφτασε η μέρα του δημοψηφίσματος μόνο το 20% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων εμφανίστηκε στις κάλπες, ποσοστό πολύ χαμηλό για να θεωρηθεί το δημοψήφισμα έγκυρο με οποιονδήποτε τρόπο. Η προσέλευση αυτή μάλιστα, ήταν τόσο χαμηλή ενώ ο πρωθυπουργός της χώρας (που υποστήριζε φανατικά το δημοψήφισμα, με ερώτημα αν πρέπει ή όχι να αλλάξει το συνταγματικό άρθρο, και ανήκει στους Σοσιαλδημοκράτες) έδωσε παράταση στο δημοψήφισμα για δύο μέρες ακόμα. Επιπρόσθετα, αυτή η εξέλιξη έρχεται σε συνέχεια της σύγκρουσης του συνταγματικού δικαστηρίου της χώρας με την κυβέρνηση και την εκκλησία, καθώς μόλις πριν μερικές μέρες είχε αποφανθεί ότι τα ομόφυλα ζευγάρια πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλα τα ζευγάρια ενηλίκων.

Λίγα σχόλια.

Οι εξελίξεις αυτές αν και είναι ενθαρρυντικές δεν έχουν απαλλάξει τα κινήματα της Ρουμανίας από τα προβλήματα τους. Το lgbt κίνημα της περιοχής εξακολουθεί να είναι διχασμένο ως προς το αν πρέπει να κινηθεί πιο θεσμικά ή να πιέσει στον δρόμο. Επίσης πρόβλημα έχει δημιουργηθεί με τις πολιτικές τοποθετήσεις: με εξαίρεση την άκρα δεξιά, η βασική δεξιά φιλελεύθερη αντιπολίτευση φαίνεται να κινείται ουδέτερα ως προς το ζήτημα των ομόφυλων γάμων ενώ το κυβερνών κόμμα “κεντροαριστερής και ευρό-σκεπτικιστικής κατεύθυνσης” ήταν στην πλειοψηφία του υπέρ της αλλαγής του συντάγματος και κατά των ομόφυλων γάμων. Όμως αυτό που συμβαίνει στη βάση των κομμάτων είναι μάλλον πιο πολύπλοκο. Δεδομένης της δεξιάς συντηρητικής βάσης των δεξιών φιλελεύθερων φαίνεται ότι και οι ίδιοι παρά τις συγκρατημένες εξαγγελίες κατά του δημοψηφίσματος από την κομματική ηγεσία, ήταν υπέρ μιας αλλαγής του συντάγματος προς σαφέστερα ετερόφυλες διατυπώσεις. Ο λόγος που άλλον δεν στήριξαν το δημοψήφισμα έχει να κάνει με το ότι είχε διοργανωθεί από την σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση και μια επιτυχία θα εγγραφόταν ως επιτυχία των σοσιαλδημοκρατών. Οι πορείες τύπου “πλατειών” το περασμένο διάστημα δείχνουν ότι υπάρχει βαθύς διχασμός υπέρ και ενάντια στους σοσιαλδημοκράτες. Η πιθανότητα επίσης τα πιο συντηρητικά και δεξιά ευρό-σκεπτικιστικά κομμάτια (από τα οποία οι δεξιοί φιλελεύθεροι αντλούν κάποιες ψήφους βάσει άλλων θεμάτων) να άρχιζαν να συμπαθούν την κεντροαριστερή κυβέρνηση, μάλλον οδήγησε την δεξιά αντιπολίτευση στο να μποϊκοτάρει έμμεσα το δημοψήφισμα, παρά όποια συμπάθεια προς queer ατζέντες.

Οι επικεφαλείς των lgbt οργανώσεων επίσης φάνηκε πως βιάζονται στις αξιολογήσεις τους: μετά το δημοψήφισμα έσπευσαν να δηλώσουν ότι “οι ρουμάνες και οι ρουμάνοι αρνήθηκαν τη ρητορική του μίσους και του διαχωρισμού”. Σίγουρα αυτό είναι αλήθεια ευτυχώς για ένα κομμάτι της ρουμάνικης κοινωνίας. Πέρα από την αντιπολίτευση όμως, η αποχή γενικότερα φαίνεται να σχετίζεται με μια καχυποψία και νωθρότητα προς τις πολιτικές διαδικασίες από την πλειοψηφία των ρουμάνων. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: αν και η θεσμική πίεση είναι σημαντική, αν δεν υπάρχει σταθερό lgbt κίνημα και αλληλέγγυοι του στο δρόμο, γρήγορα τα πράγματα θα χειροτερέψουν, καθώς μπορεί να βραχυκύκλωσε η υπόθεση του δημοψηφίσματος αλλά υπάρχουν και άλλα προβλήματα με την ζωή των lgbt πολύ καθημερινά. Αν δεν υπάρχει κίνημα, αν υπάρχει καχυποψία προς οτιδήποτε πολιτικό, τότε και η καθημερινή ζωή αυτού του κόσμου θα χειροτερέψει, και μακροπρόθεσμα κάποιος άλλος δρόμος θεσμικός θα βρεθεί που ίσως να μην απαιτεί μαζική συμμετοχή, και τότε εκτός από λίγες και λίγους, κανείς δεν θα κινητοποιηθεί να του αντισταθεί.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πληροφορίες

This entry was posted on 08.10.2018 by in άρθρα/статья and tagged , , , , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: