Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Κάψτε τον Εβραίο! Κάψτε τον!

ShowImage.ashx

 Εισαγωγή Ruthless Critique- Μετάφραση Errikos Perdikolarios.

Η ιστορία δεν τελείωσε με το ολοκαύτωμα. Και αυτό, ενώ είναι μια θετική διαπίστωση, ότι μετά από κάτι τέτοιο μπορούμε και «συνεχίζουμε», από την άλλη η ιστορική συνέχεια μας βαραίνει με μια δύσκολη αποστολή. Να μη ξεχάσουμε τι έγινε, να κοιτάμε γύρω μας. Μπορεί, με άλλους όρους, από άλλα καθεστώτα, σε άλλη χώρα, κάτι τέτοιο να ξανασυμβεί, γιατί ακριβώς η ιστορία συνεχίστηκε χωρίς όμως να έχει επιλυθεί ο γόρδιος δεσμός της. Ο αντισημιτισμός δεν είναι (μόνο) το τυφλό μίσος εναντίον των Εβραίων, ούτε πρέπει να μετατρέπεται σε όρο για την προτεραιότητα της θυματοποίησης όπως σωστά τονίζει Postone. Οι σωροί των πτωμάτων δεν λύνονται με το να στοιβαχτούν πάνω τους άλλα πτώματα. Υπό αυτή την έννοια μπορεί να μη συμφωνούμε πλήρως με κάποιες διατυπώσεις του ακόλουθου κειμένου. Όμως αυτό καθ’ αυτό το γεγονός, η συγκυρία του, και τα λόγια του ραβίνου έχουν τεράστια σημασία. Ο αντισημιτισμός δεν είναι απλά ρατσισμός, δεν θέλει να υποτιμήσει. Αντίθετα είναι μια διαδικασία, μετωνυμική, στο στόχαστρο της βρίσκεται διαρκώς κάποιος άλλος, ο απόλυτος δαιμονικός άλλος, ο Εβραίος, ο Μουσουλμάνος, ο μετανάστης, ο «τζιχατιστής»(sic). Ο ρατσισμός ως discourse κινείται για να υποτιμήσει τον άλλο, για να αναπαράγει την θέση ανωτερότητας αυτού που τον εκφέρει. Θεωρεί τον στόχο του κατώτερο και συνεπώς πρέπει να μείνει εκεί που του «αρμόζει»-στον πάτο. Αντίθετα ο αντισημιτισμός είναι η διαδικασία που εκφέρεται από αυτόν που θεωρεί ότι «έχει χάσει την δικαιωματική θέση ανωτερότητας του». Ο αντισημιτισμός ανυψώνει τον στόχο του σε κάτι γιγάντιο, δαιμονικό, υπεράνθρωπο, το οποίο ακριβώς γιαυτό, δεν  πρέπει απλά να υποτιμηθεί -καθώς είναι υπεράνθρωπο, υπερ-ικανό για όλα- αλλά πρέπει να εξολοθρευτεί, να εκ μηδενιστεί, όσο υπάρχει αυτό το «πιο ικανό» κανένας από «εμάς» δεν θα βρει τη δικαιωματική του θέση στην κορυφή της Ιστορίας. Αυτο ισχυρίζεται ο αντισημιτισμός. Η σημερινή κρίση στην Ευρώπη και το κύμα αντι-ισλαμισμού, η αμοιβαία αλληλο-παραγωγή της «Ανατολής» και της «Δύσης» ως κάτι που στερεί απ’ τον άλλο την «ολοκλήρωση» μοιάζει να κινείται αργά, αλλά βασανιστικά προς την επαναφορά μιας τέτοιας αντίληψης. Η μορφή που μέλλει να πάρει κάτι τέτοιο δεν είναι γνωστή ακόμα. Σίγουρα δεν θα πάρει τη μορφή του 1939, καθώς οι σχέσεις ρύθμισης κοινωνίας-κράτους, εργατικής ταυτότητας, αποκλεισμών κτλ, όλη η διαδικασία της πολιτικής πλέον έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές. Όμως τίποτα δεν αποκλείει ότι μπορεί οι τακτικές που θα ακολουθηθούν, καταστολής, αποκλεισμού, φυλετικοποίησης, να είναι εξίσου καταστροφικές. Τα πλήθη θα ξαναφωνάξουν «κάψτε τον Εβραίο!«. Το αν θα είναι όντως Εβραίος ή οχι…δεν έχει, ούτε είχε ποτέ καμιά σημασία.

Αντισημιτική υστερία στην Πολωνία από ακροδεξιούς διαδηλωτές.

Το αντιμεταναστευτικό μίσος ξεχείλισε σε αντισημιτισμό στην Πολωνία την Τετάρτη, όταν μια διαδήλωση ενάντια στην υποδοχή μουσουλμάνων μεταναστών ολοκληρώθηκε με το κάψιμο ομοιώματος ενός Εβραίου που κρατούσε τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αρκετές δεκάδες ανθρώπων αναφέρεται ότι συμμετείχαν στο συλλαλητήριο, στην πόλη Wroclaw στη δυτική Πολωνία, η οποία καλέστηκε ως απάντηση στις τρομοκρατικές επιθέσεις της προηγούμενης Παρασκευής στο Παρίσι, όπου ένας απ’ τους δράστες λέγεται (ΣτΜ κάτι το οποίο τελικά διαψεύδεται)  ότι εισήλθε στην ΕΕ με το κύμα Σύρων προσφύγων.

Το πλήθος φώναζε: “Ενωμένη Καθολική Πολωνία! Εθνικός ριζοσπαστισμός! Κάτω η Ευρωπαϊκή Ένωση!” Η διαδήλωση οργανώθηκε από το National Radical Camp και το All-Polish Youth. «Το καθήκον μας, το καθήκον των νομοθετών και της κυβέρνησης, είναι να πουν ότι δε θα δεχτούμε ούτε έναν Ισλαμιστή στην Πολωνία επειδή η Πολωνία είναι για τους Πολωνούς,” ανακοίνωσε ένας από τους ομιλητές της διαδήλωσης. Στο τέλος της διαδήλωσης ένας εκ των συμμετεχόντων έβαλε φωτιά σε ένα ήδη έτοιμο ομοίωμα ενός ορθόδοξου Εβραίου όσο το πλήθος κραύγαζε, “Θεός, τιμή και πατρίδα”

-“Αυτό που συνέβη χθες βράδυ στο Wroclaw είναι εξοργιστικό και ανησυχητικό. Δεν μπορούμε παρά να θυμόμαστε πώς καίγονταν ομοιώματα Εβραίων τη δεκαετία του 30′ και σήμερα από τη Χαμάς,” είπε στη Jerusalem Post την Πέμπτη ο αρχιραββίνος Michael Schudrich. Επίσης τόνισε ότι «Είμαστε συγκινημένοι από την ηθική φωνή και την ξεκάθαρη καταδίκη της ενέργειας αυτής από τον Δήμαρχο του Wroclaw, Rafal Dutkiewicz.- «Είμαστε σίγουροι ότι κι άλλοι στην Πολωνία θα κάνουν το ίδιο πολύ σύντομα,” είπε ο ίδιος.

Η Πολωνία έχει νέα κυβέρνηση και φαίνεται ότι αντι-σημίτες όπως το ONR πιστεύουν ότι έχουν την στήριξη από αυτή τη νέα κυβέρνηση για τέτοιου είδους δράσεις. Είμαστε σίγουροι ότι αυτό δεν αληθεύει, αλλά επίσης ελπίζουμε να ακούσουμε ξεκάθαρες και αρμόζουσες ανακοινώσεις, γι’ αυτό το φαινόμενο, στο κοντινό μέλλον. Την ώρα που ερευνητές κατά κύριο λόγο συμφωνούν ότι, σε αντίθεση με χώρες όπως η Λιθουανία, το πρώην ανατολικό μπλοκ έχει στο μεγαλύτερο κομμάτι αντιμετωπίσει το αντισημιτικό παρελθόν του, υπάρχει ακόμη πρόοδος να γίνει και δημοσιεύσεις σχετικές με την μνήμη του Ολοκαυτώματος και το μίσος περιστασιακά εμφανίζονται ακόμη.

Το περιστατικό της Τετάρτης έρχεται μια μόλις εβδομάδα μετά από πυρά που δέχτηκε ο υποψήφιος υπουργός άμυνας της χώρας από Εβραϊκές ομάδες μετά από δήλωση του ότι, ενώ υπάρχουν αμφιβολίες για την αυθεντικότητα των Πρωτόκολλων των σοφών της Σιών, περιέχει ένα πυρήνα αλήθειας. «Το διάβασα. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Κάποιοι λένε ότι είναι αυθεντικό, κάποιοι πως δεν είναι. Δεν είμαι ειδικός. Η εμπειρία δείχνει ότι υπάρχουν τέτοιες ομάδες στους Εβραϊκούς κύκλους,” είπε ο υποψήφιος Antoni Macierewicz.

Πηγή.

Advertisements

3 comments on “Κάψτε τον Εβραίο! Κάψτε τον!

  1. Παράθεμα: Κάψτε τον Εβραίο! Κάψτε τον! | grassrootreuter

  2. Κάποιες σημειώσεις με αφορμή το πλούσιο νόημα της εισαγωγής στο κείμενο.

    Ο αντισημιτισμός με ή και χωρίς εβραίους, είναι δομικό/αντικειμενικό/μόνιμο χαρακτηριστικό του φετιχισμού της “κοινωνικοποίησης της αξίας” και του σχιζοειδούς ψυχισμού του υποκειμένου της ως “τίμιου εθνικού εργαζόμενου λαού” που απλά και καθαρά “κάνει τη δουλειά του” διεκδικώντας μια “δίκαιη πληρωμή”. Ως τέτοιος ως προς το περιεχόμενό του ο αντισημιτισμός υπάρχει και εμφανίζεται με μια κτηνώδη πολλαπλότητα ιστορικών και ιδιαίτερων μορφών που είναι όλες χαρακτηριστικές της καπιταλιστικής κοινωνικής μορφής.

    Με την καταφυγή του στη “συγκεκριμένη” μορφή της αφαίρεσης “εργασία” (Kurz), το υποκείμενο της “αξίας” προβάλλει φαντασμαγορικά τη “λύτρωση” και την “κάθαρση” όλων των δεινών της “αντικειμενικής αφαιρετικοποίησης” (Barnes) προσωποποιώντας με έναν αισθητά υπεραισθητό τρόπο “Δαιμονικούς Άλλους” που ενσαρκώνουν διάφορες ιεραρχήσεις του “Κακού”, τόσο προς τα “έξω”, όσο και προς τα “μέσα”, είτε “ανώτερες” (Πολιτικοί, Τραπεζίτες, Καπιταλιστές, Αντεθνικοί/Προδότες του Λαού κτλ που “μας τρώνε τα λεφτά χωρίς να δουλεύουν”), είτε “κατώτερες” (Ξένοι/Αλλοεθνείς, Μετανάστες, Άνεργοι, Αλλόκοτοι, Ανώμαλοι, Μη Κανονικοί κτλ κτλ που “δεν δουλεύουν” ή και “δεν δουλεύουν όσο πρέπει και κοστίζουν περισσότερο από όσο πρέπει”) και γιαυτό “πρέπει, είναι λογικό”(!), με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να χαθούν “από προσώπου γης” ή και ακόμα να εξοντωθούν ως “τελική λύση”.

    Η δαιμονοποίηση/φαντασμαγορική προβολή των “εσωτερικών και εξωτερικών Άλλων” ως Παντοδύναμων ενσαρκώσεων του Απόλυτου Κακού που “πρέπει ως εκ τούτου” να αφανιστούν απορρέει ατόφια από την ίδια τη διαστροφική Λογική Παντοδυναμίας και Εκμηδένισης του ταυτολογικού υποκειμένου της αξίας ως σχιζοειδούς “αντικειμενικού υποκειμένου” που έχει “Ύψιστο Χρέος Εθνικό να δουλεύει”, δηλαδή να συνθλίβει και να συνθλίβεται στη “φυσική αρένα του ανταγωνισμού” για να πραγματοποιήσει – θυσιάζοντας και θυσιαζόμενο – τη φαντασμαγορική “αξία” του. Το μυστικό του κοινωνικού ιερογλυφικού της αξίας, του “αφηρημένου χρόνου εργασίας”(!), είναι τελικά η προοδευτική ορμή του θανάτου.

    Η διαφορά μεταξύ “ρατσισμού” και “αντισημιτισμού” δεν είναι τόσο διαφορά “γένους” όσο ειδικές μορφές του τρόπου “παραγωγικότητας” της εξόντωσης του “Άλλου”. Ο αστικός ορίζοντας των αφηρημένων ιδεωδών (των “δικαιωματικών θέσεων”, των “ελευθεριών” κτλ που πιστοποιούνται από το Κράτος-Έθνος) είναι Ένα με το πραγματικό τοπίο των “παραγωγικών σωμάτων” που “καίγονται στη δουλεία” και ταυτόχρονα περιφράσσονται τα “μη παραγωγικά” με τα όποια συρματοπλέγματα ως “μη ανθρώπινα” και ως τέτοια “ανάξια για να ζουν τέρατα” καταλήγουν και να “καούν στα κρεματόρια”. Αυτή δεν είναι άλλωστε και η ματωμένη διαλεκτική του Διαφωτισμού; Η πραγματική / πρακτική / κοινωνική μεταφυσική της αξιακής μορφής που γίνεται “χωρίς τέλος” Άνθρωπος χορεύοντας έξαλλη και μυσταγωγική πατώντας απάνω στα πτώματα, πάνω στις νεκροποιημένες κοινωνικές σχέσεις του κεφαλαίου;

    Μια τέτοια θέση μπορεί να φαντάζει πως είναι μια σχετικοποίηση του ολοκαυτώματος. Κάθε άλλο. Ρίχνει – τουλάχιστον στα μάτια του γράφοντος – φως στην ιστορική ιδιαιτερότητα της κτηνωδίας του θεματοποιώντας το ίδιο το ολοκαύτωμα ως ενεργή δυνατότητα του κοινωνικού φετίχ της αξιακής μορφής. Οι πρακτικές και νοητικές προϋποθέσεις του ολοκαυτώματος διαμορφώνονται πριν από αυτό και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η “κρίση” των κοινωνικών σχέσεων της αξίας απορρέει από το ίδιο το ταυτολογικό “αλεστήρι της συσσώρευσης” που “δουλεύει ρολόι”.

  3. Πιο πάνω έγραψα πως το μυστικό του κοινωνικού ιερογλυφικού της αξίας, του “αφηρημένου χρόνου εργασίας”, είναι τελικά η προοδευτική ορμή του θανάτου. Να συμπληρώσω λοιπόν πως οτιδήποτε “Άλλο” γίνεται αντιληπτό ως “απειλή” και “εμπόδιο” στο παραγωγικό ντελίριο Παντοδυναμίας του υποκειμένου της αξίας που “πρέπει πάση θυσία” να αξιοποιεί/αξιοποιείται, έπεται ως “φυσικό” ταυτολογικό επακόλουθο πως αυτό το “Άλλο” είναι “ανορθολογικό και επικίνδυνο” κάτι το “εξωτικά διαφορετικό” που “πρέπει” με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να “εξυγιανθεί” ακόμα και αν χρειάζεται για αυτή την “εξυγίανση” να εξοντωθεί. Η “δικαιωματική θέση” που απειλείται-να-χαθεί από αυτό το “Αλλόκοτο Άλλο” είναι η ταυτολογική κοινωνική θέση στη διαδικασία της «αξιοποίησης της αξίας» ως “ορθολογικά ανορθολογικού” αυτοσκοπού (Kurz).

    Ας πω εδώ και ενάντια-στο-Μαρξισμό της Εργατικής Εθνικής Τάξης και της Κομματικής Πρωτοπορίας της πως η σχιζοειδής διάκριση του κεφαλαίου σε “συγκεκριμένη, ζωντανή” και “αφηρημένη, νεκρή εργασία” δεν αποτελούν αντιθετικές και αδιαμεσολάβητες κατηγορίες της “τίμιας εργασίας” των εργατών ενάντια στο “μοχθηρό κεφάλαιο” των καπιταλιστών που ιδιοποιούνται νομικά την υπεραξία ως ένα κοινωνικά ουδέτερο και αδιάφορο “υπερπροϊόν”. Η διάκριση αυτή είναι χαρακτηριστική του “κοινωνικά αντικοινωνικού” υποκειμένου της αξίας ως αντικειμένου-για-το-κεφάλαιο, δηλαδή της ταυτολογικής κοινωνικής διαδικασίας συσσώρευσης του κεφαλαίου ως γενικού αυτοσκοπού μέσα από τις διάφορες μορφές μεταμόρφωσης της αξίας ως πρακτικής/πραγματικής κοινωνικής μεταφυσικής: από την “παραγωγική” μορφή του χρήματος και της “παραγωγικής κατανάλωσης” του εμπορεύματος “εργασιακή δύναμη” στη “μη παραγωγική” κυκλοφορία/κατανάλωση των εμπορευμάτων που πραγματοποιεί το Κοσμικό Θαύμα, την “παραγμένη υπεραξία”, την “αέναη αυτο-αξιοποίηση της αξίας” μέσω της “αφηρημένης εργασίας” της οποίας ο μόνος πραγματικός προσδιορισμός είναι ακριβώς αυτή η καθολική αφαιρετικοποίησή της από κάθε συγκεκριμένο, ζωντανό, ιδιαίτερο περιεχόμενο. Η “συγκεκριμένη, ζωντανή πλευρά της εργασίας” όπως και οι αισθητά αντιληπτές “αξίες χρήσεις” των εμπορευμάτων είναι απλώς ένα – απαραίτητο και αναγκαίο – κοινωνικό παράδοξο του “αφηρημένου πλούτου” (Μαρξ): τα “αντικειμενικά υλικά υποστρώματα” της φαντασμαγορικής αξιακής μορφής ως μυστικοποιημένης και ολοποιητικής κοινωνικής σχέσης.

    Υ.Γ. Στο προηγούμενο σχόλιο από βιασύνη έκανα λάθος σε έναν τόνο σε μια λέξη: που “καίγονται στη δουλεία” και εννοώ προφανώς που “καίγονται στη δουλειά”. Ο τόνος έχει τη σημασία του καθώς η αφηρημένη/νομικά ελεύθερη/μισθωτή εργασία δεν μπορεί να γίνει κατανοητή στην ιστορική ιδιαιτερότητά της ως απλή “δουλεία/σκλαβιά” αν και το κεφάλαιο στην τυπική υπαγωγή του είχε ανάγκη και από “καθαρόαιμους φυσικούς σκλάβους” (αποικιοκρατία κτλ).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: