Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Γράμματα κάτω από το Χιόνι-Письма под снегом #11

6a00d8341d9c7853ef01287734ac6b970c

Πριν από σχεδόν ένα μήνα όπως είναι γνωστό πραγματοποιήθηκαν εκλογές στο Ντόνμπας, στις δύο νέες λαϊκές δημοκρατίες. Τι όμως δείχνουν οι εκλογές αυτές για την εθνοποιητική διαδικασία στη περιοχή. Πως συγκροτούνται τα έθνη κράτη; Τι ρόλο καλείται να παίξει η ακροδεξιά, και κυρίως αυτή του αντι-ΕΕ προσανατολισμού; Τώρα που και η ίδια η προπαγάνδα σώπασε με τη ρητορεία περί «αντιφασισμού» μειώθηκε αρκετά και από τους ίδιους, μπορούμε να δούμε τα πράγματα λίγο καλύτερα. Και τελικά φαίνεται πάντα η ίδια εικόνα, το γυναικείο σώμα σαν πεδίο μάχης του κράτους, η καπιταλιστική συσσώρευση και οι αστικές σχέσεις που δεν τους χωράνε όλους. Είναι η «ανατολική εκδοχή του φιλελευθερισμού».

Οι εκλογές λοιπόν στις δύο λαϊκές δημοκρατίες απλώς επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες κυβερνητικές θέσεις χωρίς καμία ουσιαστική εσωτερική αλλαγή. Εκλογές με πρακτικά έναν υποψήφιο σε κάθε επαρχεία(τυπικά υπήρχαν δύο, οι οποίοι είχαν πανομοιότυπα προγράμματα, και που κανένας δεν ήξερε τα άτομα της δεύτερης λίστας). Στο Ντόνετσκ, ο κεντρικός υποψήφιος Ζαχαρτσένκο της πατριωτικής ομάδας “Οπλότ”, με τη στήριξη του τοπικού “Κομμουνιστικού Κόμματος” “κέρδισε» τις εκλογές. Στο ψηφοδέλτιο του μέσα εμφανίζονται και διάφορα γνωστά ονόματα εκκλησιαστικών κύκλων της Ρωσίας και ακροδεξιών όπως του Πούσιλιν και του Πούργκιν. Ο τρόπος με τον οποίο διεξήχθησαν οι εκλογές ουσιαστικά άφηνε μεγάλα περιθώρια νοθείας καθώς δεν προβλέπονταν γεωγραφικοί περιορισμοί. (ψηφοφορία μέσω ίντερνετ) Πέρα από αυτό γα προφανείς λόγους γεωπολιτικής σύγκρουσης το παρατηρητήριο της ΕΕ για τις εκλογές δεν δέχτηκε να καταγράψει τη διαδικασία και γιαυτό συγκροτήθηκε αντίστοιχος οργανισμός από τη Ρωσία με μέλη ακροδεξιών αντι-ΕΕ οργανώσεων της Ευρώπης(εδώ ο πρόεδρος της Λαϊκής δημοκρατίας με τον Πολωνό νεοναζί Mateusz Piskorski, ενώ εδώ ο ίδιος με τον γάλλο ακροδεξιό  Fabrice Beaur, εδώ στο βίντεο μπορείτε να δείτε επίσης τον «πρώην» αυστριακό ακροδεξιό Ewald Stadler που επίσης πήγε ως παρατηρητής στις Λαϊκές δημοκρατίες, και ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν ένοπλοι στα εκλογικά κέντρα, ενώ ένας βρίσκεται ακριβώς πίσω του). Επίσης και κυριότερα, οι εκλογές έγιναν σε καθεστώς (βίντεο) τρομοκρατίας με ενόπλους άντρες μέσα στα εκλογικά κέντρα, οι οποίοι κοιτούσαν κιόλας τι ψήφιζε ο κόσμος, με το όπλο στο χέρι( άλλες φωτό εδω, εδώ). Αυτή η “εκλογική” διαδικασία δείχνει ότι στη φάση σχηματισμού των δύο κρατών, δεν είναι δυνατό το κράτος να είναι-ακόμα-δημοκρατικό-αλλά πρέπει να μπορεί να παρέμβει στην εκλογική διαδικασία και έχει ανάγκη από συγκεκριμένε πολιτικές. Αν κοιτάξουμε ιστορικά, κανέναν κράτος στη περίοδο σχηματισμού του δεν αποτελούσε “ανοιχτό” κράτος με την αστικοδημοκρατική έννοια αλλά πάντα κλειστό. Το γεγονός όμως ότι μπήκαν στο “κόπο” να διοργανώσουν “εκλογές” δείχνει ότι η διαδικασία είναι κάτι που το έχουν ανάγκη για λόγους εσωτερικής αλλά και εξωτερικής προπαγάνδας και νομιμοποίησης καθώς ο κόσμος των δύο “λαϊκών δημοκρατιών” είναι ήδη συγκροτημένος αστικά, και σε μια αστική λογική, συνεπώς το κράτος έχει ανάγκη από μια τέτοιου είδους νομιμοποίηση.

Πέρα από την ίδια τη διαδικασία καθ’ αυτή, και το τι μας δείχνει ο τρόπος διεξαγωγής της για την διαδικασία συγκρότησης έθνους-κράτους, σημασία έχει να δούμε και το πως διαμορφώθηκε εσωτερικά η εξουσία στις δύο δημοκρατίες. Τα κεντρικά στελέχη του Ντόνετσκ είναι ή πολίτες της Ρωσίας, ή πολίτες που σχετίζονται με το παλιό καθεστώς όπως ο Aleskandr Kofman, πρώην μέλος του Κόμματος των Περιφερειών. Άλλα άτομα όπως οι Andrey Pinchuk και Vladimir Berez, και οι δύο είναι πρώην στελέχη στην Υπερδνυστερία της Μολδαβίας.Παρόλα αυτά, η «κυβέρνηση» είναι μόνο η μία πλευρά τις εξουσίας. Τα κράτη στις ανατολικές επαρχίες της ανατολικής Ουκρανίας συγκροτούνται απόλυτα ως κράτη, κατεβάζοντας τα αντιφασιστικά λάβαρα, ανεβάζοντας τις εθνικές σημαίες και συγκροτώντας την αστυνομία τους, και όλα όσα τους είναι αναγκαία. Από την άλλη, είναι αμφίβολο ακόμα ποιος ασκεί την πραγματική εξουσία καθώς οι διάφορες ένοπλες ομάδες έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, και μερικές δρουν ανεξέλεγκτα από την κεντρική εξουσία των δημοκρατιών.

Ταυτόχρονα στη Ρωσία, ο ρώσος πολίτης και στρατιωτικός Ιγκόρ Στερκλόβ, ο άνθρωπος που υποτίθεται “έγινε πιο προοδευτικός μέσα στη διαδικασία” και “ριζοσπαστικοποιήθηκε” και ταυτόχρονα δημοσίευε κείμενα που έλεγε ότι “πιστεύει στη Λευκή ιδέα” έδωσε συνέντευξη στο ακροδεξιό περιοδικό Ζάβτρα, και εκεί αναλύει διεξοδικά τις κινήσεις του στη Νοβορωσσία. Συγκρίνει τις κινήσεις του με τους Σέρβους στη Βοσνία(sic).Ο Στρελκόβ μέσα στο κείμενο συνεχίζει και ουσιαστικά λέει ότι “εγώ ήμουν αυτός που τράβηξε την σκανδάλη σε αυτό το πόλεμο”. Ενώ εμμέσως παραδέχεται ότι περίμενε βοήθεια από “τη Ρωσία η οποία δεν ήρθε”. Ο ακόλουθος του Στρελκόβ,ο Μοζγκοβόι, έδωσε πρόσφατα και αυτός μια συνέντευξη στην οποία εξηγεί τη στάση του και τις απόψεις, την προοπτική των “Λαϊκών δικαστηρίων” και κυρίως τις θέσεις του για τις γυναίκες. Εκεί υπερασπίζεται τις παλαιότερες δηλώσεις του ότι “όποια γυναίκα κάθεται σε ταβέρνα ή μπαρ θα συλλαμβάνεται” (υποτίθεται για να τις προστατέψει από το βιασμό) και συνεχίζει λέγοντας “υπήρχε λόγος που παλαιότερα δεν επιτρεπόταν στις γυναίκες να κάτσουν στο τραπέζι, ήταν για να μην καταστρέφουν το σώμα τους με το Αλκοόλ, και είχαν έναν ρόλο, αυτό της μητέρας, χρειαζόμαστε τις γυναίκες για να αποφύγουμε το δημογραφικό πρόβλημα”. Αυτές οι δηλώσεις του Μαζγκοβόι, έρχονται να προστεθούν στις δηλώσεις του ότι είναι “αντιφασίστας” -και στις δηλώσεις οργανώσεων όπως το Μπορότμπα- που κατά βάση τον προώθησε ως αντιφασίστα, στις εορτές της “Οκτωβριανής επανάστασης” και ταυτόχρονα στη συμμετοχή του σε συνέδρια με διεθνείς φασίστες στη Γιάλτα. Γενικά όσο ξετυλίγεται το κουβάρι με τις δηλώσεις τους και τη ρητορική με τη σοβιετική «νοσταλγία» γίνεται όλο και πιό εμφανές το σύμπλεγμα σταλινισμού και εθνικισμού στην Ανατολικη Ευρώπη και κυρίως στη Ρωσία, ένα σύμπλεγμα που είναι περίπλοκο να το αποκωδικοποιήσει κάποιος. Μέσα στη συνέντευξη μπορεί κανείς να δει και της αμφιταλαντευόμενες σχέσεις του με τη Μόσχα, κάτι που ίσως έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε στο μέλλον. Θα ακολουθήσει άλλο άρθρο με τις εξελίξεις στην δυτική Ουκρανία και τις ακροδεξιές «ομάδες εθελοντών».

strelkov-mozgovoy

Ο Μαζκοβόι και ο Στρεκλόβ και από πίσω τσαρικά σύμβολα

separatisti

Στον αγώνα Αλβανία-Σερβία και στον εθνικιστικό παροξυσμό που ακολούθησε, Σέρβοι εθνικιστές σηκώνουν τα πορτρέτα των «αντιφασιστών» πολιτοφυλακών ενώ κρεμούν σημαίες της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ, στα πλαίσια της «αδελφοσύνης» των «Σλάβων ορθοδόξων αδελφών». Είναι εμφανές ότι για τους σέρβους εθνικιστές, τα συγκεκριμένα άτομα γίνονται αντιληπτά ως «συναγωνιστές»

mozgovoy

Ο «αντιφασίστας» Μαζγκοβόι που προβλήθηκε διεθνώς από τη ρωσική προπαγάνδα ως «αριστερός» ποζάρει με θρησκευτικά λάβαρα γραμμένα στα παλαιορώσικα που γράφουν «προσδοκώ ανάσταση νεκρών, και τη ζωή του μέλλοντος αιώνος»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: