Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Γράμματα κάτω από το χιόνι- Письма под снегом #8

st_117

Εδώ θα αναλύσουμε και θα παρουσιάσουμε ποιες αριστερές οργανώσεις, στα πλαίσια αναλυτικών αδυναμιών ή ύποπτων ιδεολογικών κατασκευών (όπως ο αντιιμπεριαλισμός, ο παραδοσιακός αντιδυτικισμός των περιοχών αυτών, ο αντιρωσισμός, ο μύθος του αυτοπροσδιορισμού των λαών, και της εθνικής ανεξαρτησίας, η απουσία κριτικής του κράτους, τη εθνικής ιδέας, του πολέμου σαν αμοιβαία δραστηριότητα κτλ), συναντήθηκαν με τους εθνικισμούς. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι αυτή η κριτική δεν αφορά τις ταξικές αντιθέσεις που γέννησαν τη σύγκρουση στην Ουκρανία αλλά τις ιδεολογικές μορφές που πήρε η διαμεσολάβηση της. Επίσης είναι μια ματιά στον διεθνή πληροφοριακό πόλεμο που ξέσπασε.

1.Η Ουκρανική πλευρά.

Εδώ δεν θα μιλήσουμε για τις οργανώσεις που συμμετέχουν στην ένοπλη σύγκρουση αλλά για τις ομάδες που έκαναν πολιτικούς συμβιβασμούς ή ad hoc συμμαχίες εντασσόμενες στα δύο μέτωπα. Η πρώτη ομάδα είναι η Αριστερή Αντιπολίτευση. Εξ αρχής ύποπτη οργάνωση, καθώς ένας εκ των ηγετικών στελεχών της ο Ζαχάρ Πόποβιτς εμπλέκεται σε διεθνές σκάνδαλο εξαπάτησης αριστερών οργανώσεων με σκοπό να φάει χρήματα. Ο Πόποβιτς σε διάφορες συνεντεύξεις του κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το Μαϊντάν τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της Ουκρανίας σε ακραίο βαθμό. ΤΟ αίτιο εντοπίζεται κυρίως στο ότι η ομάδα αυτή θεωρεί τον «ρωσικό ιμπεριαλισμό» την χειρότερη μορφή ιμπεριαλισμού ενώ διέπεται και από μια δημοκρατική αυταπάτη την οποία αντιπαραθέτει στον εθνικισμό. Δεν αναγνωρίζει συνεπώς ότι η δημοκρατία μπορεί να είναι κάλλιστα εθνικιστική. Ο Πόποβιτς έφτασε να είναι κάτι σαν έμμεσος αριστερός «σύμβουλος» της Ουκρανικής πλευράς. Βέβαια δεν είναι μόνο αυτός το πρόβλημα. Πολλά άτομα από την οργάνωση στην οποία συμμετέχει έχουν παρόμοιες απόψεις για τα Ουκρανικά γεγονότα. Αν και είναι αμφίβολο, ούτε υπάρχουν στοιχεία ότι σχετίζεται ενεργά με εθνικιστές, είναι δεδομένο ότι αποτέλεσε το πιό τρανό παράδειγμα αριστερού, ο οποίος δεν είδε κριτικά το Μαϊντάν αλλά συστρατεύθηκε άμεσα μαζί του ακόμα και μετά το τέλος του, όταν το μόνο που έμεινε από αυτό, ήταν η νέα κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο που προέρχεται από την  ίδια μήτρα με το Μπορότμπα, καθώς και οι δύο οργανώσεις προέρχονται από τη διάσπαση της οργάνωσης «ουκρανών μαρξιστών». Ένα ενδεικτικό κείμενο των προβληματικών θέσεων της οργάνωσης αυτής είναι το κείμενο τους για τη Οδησσό. Παρόλα αυτά αυτή η οργάνωση είναι το μικρότερο των προβλημάτων καθώς έχει πολύ μικρή δυναμική.

Η επόμενη οργάνωση που είναι άκρως προβληματική είναι η οργάνωση για την οποία έχουμε ξαναγράψει, η Avtonomni Opir, οργάνωση με φασιστικές ρίζες, πρώην μελών του Σβομπόντα. Η οργάνωση αυτή φαίνεται να έχει άμεσες σχέσεις με την ομάδα slobodari από τη Βοσνία η οποία είναι εξίσου αντιφατική κατά ανάλογο τρόπο. Φαίνεται και αυτοί στα πλαίσια ενός αντιιμπεριαλισμού, και με εθνικιστικές καταβολές τάχθηκαν κατά τη περίοδο της ανόδου της εμπόλεμης έντασης με την ουκρανική πλευρά σε επίπεδο στρατού. Η οργάνωση Avtonomni opir αν και προβλήθηκε διεθνώς ως αναρχική(και μάλιστα ως οι αναρχικοί που συμμετείχαν στο Μαϊντάν ως πολιτική οργάνωση) δεν έχει σχέσεις με το ταξικό κίνημα ενώ πρακτικά πλέον, λόγω της συμμετοχής στην ΑΤΟ έχει προφανώς και σχέσεις με ουκρανούς αξιωματούχους. Εδώ το site τους. Γενικά ελάχιστα είναι μεταφρασμένα στα αγγλικά από αυτή την ομάδα καθώς κανένας δεν τους έδωσε σημασία, παρά το γεγονός ότι προσπάθησαν να επικοινωνήσουν μαζίμας. Παρόλα αυτά σε παλαιότερο ποστ είχαμε δώσει λινκ για τη μοναδική συνέντευξη τους που κυκλοφορεί στα αγγλικά.

Γενικά πέρα από ανοιχτά φασιστικές ομάδες που δραστηριοποιούνται στην πρώην ΕΣΣΔ όπως η ρωσική Όμπραζ ή ο δεξιός τομέας της Ουκρανίας, υπάρχει έντονο το φαινόμενο του αναρχοεθνικισμού ή του εθνο-κομμουνισμού, ενός συνδυασμού αναρχικών, κομμουνιστικών και εθνικών ιδεών. Ανάλογη τέτοια ομάδα είναι η ομάδα των εθνικών κομμυνιστών Ουκρανίας, που μετέχουν στο εθνικό λαϊκό μέτωπο. Φυσικά αυτές οι ομάδες δεν είναι φασιστικές με την παραδοσιακή έννοια, αλλά αποτελούν αποχρώσεις της ανάμιξης εθνικών και «αντικαπιταλιστικών ιδεών» και σε κρίσιμες στιγμές στρατεόυνται με το κράτος καθώς αυτό, δεν παύει να είναι ποτέ η πολιτική πραγμάτωση της εθνικής ιδέας. Εδώ μια πολύ χρήσιμη συνέντευξη τους για να γίνει κατανοητό το τι άτομα είναι ακριβώς.(εδώ το site τους) Εδώ θα πρέπει να γίνει κατανοητό αυτές οι ομάδες έχουν διάφορες διαβαθμίσεις και άλλοτε τείνουν πιο πολύ προς το «εθνικό» και άλλοτε λιγότερο. Οι ομάδες αυτές έχουν παράδοση σε αυτές τις περιοχές καθώς εκεί όντως ο «κομμουνισμός» και η σοβιετική παράδοση εμπλέκεται ενεργά με ζυμώσεις και αντιπαραθέσεις εντός της ΕΣΣΔ περί έθνους. Για παράδειγμα οι αυτόνομοι εθνικιστές/αναρχοεθνικιστές και οι εθνοπατριώτες κομμουνιστές έλκονται από την παράδοση του Μαχνό και της αντιπαράθεσης του με τους μπολσεβίκους(και κυρίως από τη παράδοση της χήρας του Μαχνό), και από του ουκρανούς εθνοκομμουνιστές που συνετρίβησαν από τον Στάλιν. Αυτές οι ιστορικές αναφορές γίνονται σημεία εκκίνησης στο σημερινό εθνογενετικό συγκείμενο ως εθνικές αλλά και «σοσιαλιστικές». Παρόλα αυτά είναι αμφίβολο το αν έχουν κάποια ουσιαστική επιρροή μέσα στην αριστερή είτε στην εθνικιστική σκηνή της Ουκρανίας.(με εξαίρεση την Avtonomni Opir η οποία έχει όντως επιρροή στον εθνικιστικό χώρο). Στην Ουκρανία, λόγω της παράδοσης της χώρας κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, και λόγω του έντονου ετεροκαθορισμού της εθνικής τους ιδέας προς τη Ρωσία, ο ακροδεξιός χώρος έχει πιο «κοινά» ακροδεξιά χαρακτηριστικά στα «ευρωπαϊκά» πρότυπα. Στη Ρωσία το πράγμα περιπλέκεται περισσότερο.

2.Η ρωσική πλευρά.

Η ρωσική πλευρά είναι σαφώς πιο πολύπλοκη καθώς οι παραπάνω ιδεολογικές τάσεις, ενώ υπάρχουν και εκεί, είναι ουσιαστικά διχασμένες πολιτικά. Πέρα από της καθαρά νεοναζιστικές οργανώσεις στη Ρωσία εδώ και χρόνια προμοτάρεται κεντρικά η «αυτοκρατορική» ιδέα καθώς και μια συγκεκριμένη αναβίωση του σταλινισμού( παράδειγμα, λεωφορείο στην Αγία Πετρούπολη) με όρους «μεγαλείου» και «δύναμης» καθώς και αντιδυτικισμού. Στο πλαίσιο αυτό σειρά οργανώσεων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας ανέπτυξε σχέσεις με το Κρεμλίνο, ή το στήριξε έμμεσα ή άμεσα. Φυσικά εδώ δεν μιλάμε για την αριστερά αλλά για την «αριστερά». Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι στην ανατολική Ευρώπη, ο αντιφασισμός ήταν για πολλά έτη «κρατική πολιτική». Κάποιοι μπορεί να το βλέπουν αυτό σαν «νίκη» αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την ενσωμάτωση του αντιφασισμού από το κράτος, και την οικοδόμηση μιας νέας εθνικής και κρατικής ιδεολογίας πάνω σε αυτόν(όσο αντιφατικό και αν ακούγεται). Αυτό οικοδόμησε μια νέα γενιά «αντίφα» εθνικισμού στη Ρωσία, όπου το αντίφα νοείται ως αντιδυτικισμός, και πίστη στην ιστορική νίκη των ρώσων έναντι του (γερμανικού)φασισμού. Ο ρωσικός εθνικισμός αυτού του τύπου έχει τις ρίζες του στην «Ευρασιατική» ιδέα, η οποία άρχισε να γίνεται έντονη κατά τα χρόνια πριν την περεστρόικα και τελικά προωθήθηκε  επίσημα από το Πουτινικό καθεστώς και κυρίως από τον μέχρι τώρα ιδεολογικό καθοδηγητή του Πούτιν, τον Ντούγκιν. Ο Ντούγκιν ο οποίος ενοποίησε σε ένα «θεωρητικό» σύστημα τον σταλινισμό, τη σοβιετική κληρονομία τη μεγάλης ΕΣΣΔ, τον αντιδυτικισμό και τον φασισμό υποστήριξε ανοιχτά το σεπερατιστικό κίνημα ενώ πολλά μέλη της ομάδας του, της «Ευρασιατικής ένωσης» ή ατόμων που σχετίζονται με αυτή την ομάδα, κατέχουν κεντρικές θέσεις στις δημοκρατίες της Νοβορωσίας.(δες εδώ, εδώ, και εδώ όπου ο Ντούγκιν συνομιλεί σε εκδήλωση στο Ντόνμπας μέσω Skype με πολιτοφύλακα). Πρέπει να τονιστεί ότι αυτή η οργάνωση έχει έντονα αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά, και στηρίζει ανοιχτά τις αραβικές χώρες ενάντια στο ΝΑΤΟ(γιαυτό και τάχτηκε ενάντια στην αραβική άνοιξη). Η συγκεκριμένη οργάνωση ήταν αρκετά δικτυωμένη και στον στρατό. Το κίνημα του «Ευρασιατισμού» σχετίζεται έντονα με την παράδοση των «εθνικών μπολσεβίκων» στη Ρωσία, μιας νεοφασιστικής ομάδας που αντλεί τον εθνικισμό της από εθνικιστικά αντιτσαρικά κινήματα της δεκαετίας του 10. Σήμερα οι εθνομπλσεβίκοι στη Ρωσία είναι διασπασμένοι, κάποιοι βρίσκονται στην συμπολίτευση και στην ευρασιατική ένωση ενώ άλλοι στην αντιπολίτευση. Το κομμάτι που μας ενδιαφέρει είναι προφανώς το πιο ενεργό, το «κυβερνητικό». Λόγω προφανών και κατανοητών ταξικών αντιθέσεων και ιστορικών καταβολών, στη σημερινή Ρωσία, αυτές οι ιδεολογίες είναι πολύ διαδεδομένες. Αυτός ο κόσμος, με αυτή ακριβώς τη ρητορική σχετίστηκε και πήγε να πολεμήσει στην Ουκρανία, αυτοί ήταν οι «Λαϊκοι πολιτοφύλακες» τουλάχιστον στο ηγετικό τους κομμάτι, που παρουσίασαν τον εαυτό τους ως «αντιφασίστες» διεθνώς. Δυστυχώς ένα κομμάτι της ελληνικής, γερμανικής αλλά κυρίως της βρετανικής αριστεράς χωρίς να κάνει καμία κριτική στο ιστορικό περιεχόμενο αυτών των όρων τους προέβαλε ως αντιφασίστες. Πάμε να δούμε τις τελευταίες εξελίξεις στη συμπλοκή της σταλινικής αριστεράς και του Ευρασιατισμού στη Ρωσία αλλά και στην Ευρώπη.

Ο Μπόρις Καγκαρλίτσκι ο οποίος δυστυχώς παρουσιάζεται στην Ελλάδα ως αριστερός ακτιβιστής και θεωρητικός, συμμετείχε στις 2 ιουλίου σε συνέδριο στη Γιάλτα υπέρ μαζί με επιφανή μέλη της ευρασιατικής ακροδεξιάς της Ρωσίας. Στο συνέδριο αυτό που αφορούσε το ζήτημα της Νοβορωσίας ήταν καλεσμένοι μαζί με τον Καγκαρλίτσκι και μέλη του Μπορότμπα, και επιφανείς  νεοφασίστες ή ακροδεξιοί όπως ο Αλεξέι Ανπιλόγκοφ επικεφαλής της ακροδεξιάς πρωτοβουλίας «Νέας Ρωσίας» και ο Βλαντιμίρ Ρογκόφ επικεφαλής της ομάδας «Σλαβική φρουρά» η οποία επίσης υπέγραψε τη διακήρυξη του συνεδρίου.  Επίσης τη διακήρυξη υπέγραψε και η οργάνωση «ένωση πολιτών της Ουκρανίας» η οποία είναι μια οργάνωση που υποστηρίζει ανοιχτά τον Γιανούκοβιτς .Το συνέδριο διοργανώθηκε από την ομάδα «Νέα Ρωσία». Στην «αριστερή διακήρυξη» γίνεται λόγος στο σημείο «τι είναι η Ουκρανία» ως «ένας πληθυσμός πολλών εθνοτήτων κυρίως χριστιανών ορθόδοξων». Πέρα του ότι κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να ‘έχει θέση σε μια «αριστερή»ανακοίνωση, δεν είναι τυχαία η αναφορά του, καθώς το θρησκευτικό ζήτημα είναι έντονο στη σύγκρουση, η ουκρανική εθνική ιδέα είναι έντονα επηρεασμένη από τον καθολικισμό. Μετά το πέρας του συνεδρίου, διοργανώθηκε δεύτερο συνέδριο, πάλι στη Γιάλτα από τα ίδια άτομα(την οργάνωση Νέα Ρωσία). Και αυτή τη φορά συμμετείχαν η «Σλαβική φρουρά» αλλά αυτή τη φορά δεν είχαμε καλεσμένους από το χώρο της διεθνούς αριστεράς αλλά αντίθετα από το χώρο της διεθνούς ακροδεξιάς που διέπεται από αντι-ΕΕ και αντι-ΝΑΤΟ αισθήματα. Καλεσμένοι ήταν από διάφορες χώρες της ΕΕ αλλά και από τη Ρωσία, μεταξύ αυτών και επιφανείς ακροδεξιοί όπως ο Nick Griffin από Αγγλία, και οι Konrad Rękas και ο Bartosz Bekier από την Πολωνία, γνωστοί ακροδεξιοί και οι δύο. Ο δεύτερος μάλιστα πήγε τελικά στο Ντόνετσκ να πολεμήσει. Επίσης εκεί βρέθηκαν ο Luc Michel, γνωστός ακροδεξιός του Βελγίου, και ο Ρομπέρτο Φιόρε από την Ιταλία.Επίσης αντιπροσώπους έστειλε και το βουλγαρικό φασιστικό κόμμα «ΑΤΑΚΑ» (επίθεση) .Αντιπρόσωποι από «Εθνικό μέτωπο» Γαλλίας ήταν εκεί ενώ σύμφωνα με μια πηγή βρέθηκε εκεί και ο Ντούγκιν. Τόσο στο πρώτο συνέδριο όσο και στο δεύτερο ήταν αντιπρόσωποι των «Λαϊκών δημοκρατιών» καθώς και στρατιωτικοί. Επίσης εκεί βρέθηκε ο γνωστός ρώσος ακροδεξιός Yegor Kholmogorov και ο γνωστός αρνητής του ολοκαυτώματος Ισραέλ Σαμίρ(πίσω σειρά με το μουστάκι). Επίσης εκεί βρέθηκαν και ο Πούσιλιν της Λ.Δ.Ντ και ο Alexander Mozgovoi, επαγγελματίας στρατιωτικός τον οποίο το Μπορότμπα στο site του έχει παρουσιάζει ως αντιφασίστα(βίντεο του από το συνέδριο εδώ). Τα δυο συνέδρια έγιναν για να συγκροτηθεί διεθνές  «αντιφασιστικό μέτωπο . Είναι αμφίβολο αλλά και άγνωστο το αν το πρώτο συνέδριο περιείχε αντιπροσώπους από τη διεθνή αριστερά, μόνο και μόνο για να ρίξει στάχτη στα μάτια της διεθνούς αριστεράς και αν το δεύτερο συνέδριο είχε εσκεμμένα πιο ακροδεξιό χαρακτήρα, ή αν το κάλεσμα είναι το ίδιο και απλά πολλοί Ευρωπαίοι αριστεροί μυρίστηκαν τη φάση και δεν ήρθαν. Πάντως τα ρωσικά ΜΜΕ μετράνε και συνυπολογίζουν τις δύο συνεδριάσεις μαζί, δηλαδή αναφέρουν: «έγινε χτες στη Γιάλτα το δεύτερο συνέδριο για τη συγκρότηση αντιφασιστικού μετώπου κτλ». Βέβαια ο συμβολισμός των «αυτόνομων» επαναστατών της Νοβοροσσίας που συγκαλούν διεθνές συνέδριο στη Κριμαία, δεν είναι τυχαίος.

Όμως αυτό το περίεργο δίκτυο και οι συνεδριάσεις αριστερών και ακροδεξιών στην πρόσφατα προσαρτημένη Κριμαία, δεν σταματά εδώ. Ο Καγκαρλίτσκι ο οποίος αυτοπροβάλεται στην Ευρώπη ως ο «κορυφαίος αναλυτής» του ρωσικού «νεο-μαρξισμού» στην ρωσία έχει πολύ ωραίες παρέες. Ο Αλεξάντρ Τσάλενκο, ο γνωστός σοβινιστής δημοσιογράφος που σχετίζεται όπως ο ίδιος λέει με το Μπορότμπα, (εδώ, εδώ, εδώ)  στο παρελθόν έχει φωτογραφηθεί μαζί με τον διαβόητο «αντιφασίστα» Σεργκέι Κιριτσούκ του Μπορότμπα και τον Ισραελ Σαμιρ. Νέα φωτογραφία τώρα από το fb του Τσάλενκο, δείχνει τον ίδιο μαζί με τον Καγκαρλίτσκι και διάφορες άλλες ενδιαφέρουσες προσωπικότητες όπως: τον Aleksey Belyaev-Gintovt, μέλος της Ευρασιατικής ένωσης του νεοφασίστα Ντούγκιν, τον Yevgeniy Zhilin της Οπλότ, μιας ομάδας μπράβων από το Χάρκοβο που εξελίχθηκε σε πατριωτική οργάνωση,( ο οποίος στο fb του παρουσιάζει τον Δεξιό τομέα ως «γκει» και σε άλλες φωτογραφίες λέει ότι «οι σλάβοι κυκλώνουν τους φασίστες»), ο Κονσταντίν Κριλόβ, ηγέτης της «ρωσικής κίνησης πολιτών, μιας «μετριοπαθούς» ακροδεξιάς ομάδας που υποστηρίζει τη μετατροπή της Ρωσίας από ομοσπονδιακό κράτος σε  κεντρικό, γιατί λέει ότι δίνει πολλές ελευθερίες στις μειονότητες. О ίδιος ο Τσάλενκο τώρα, στη σελίδα του ποστάρει φωτογραφίες από συγκεντρώσεις της Ευρασιατικής ένωσης, ενώ ανέβασε και αυτή τη φωτογραφία, για να σχολιάσει το Φέργκιουνσον.(δεν θέλω καν να μεταφράσω…). Τι κάνει λοιπόν ο Καγκαρλίτσκι, ο διανοούμενος της αριστεράς,  στη Μόσχα με άτομα που είναι ανοιχτά ακροδεξιών πεποιθήσεων; Υποστηρίζει ακόμα ότι στη Νοβορωσία έρχεται ο σοσιαλισμός;

Το πρόβλημα προφανώς συνεχίζει όταν «διεθνείς καμπάνιες»  πάνε στο Ντόνμπας και λειτουργούν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους εκεί πατριώτες και φασίστες, ώστε να ντύσουν τις συγκρούσεις του κεφαλαίου με «αντιφασιστικό περιεχόμενο» .

Ένα δείγμα του debate που έχει ξεκινήσει την Αγγλία για αυτό εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: