Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Η άνοδος και η πτώση της αλβανικής εργατικής δύναμης.

Quershor1970

Ο Χότζα συνομιλεί με εργάτες.

Εισαγωγή μετάφραση- a ruthless critique

Μεταφράζουμε και δημοσιεύουμε το δεύτερο κείμενο για την καπιταλιστική κρίση και την ιδιαίτερη μορφή της στο Αλβανικό κράτος. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κρίσης στην Αλβανία εκφράζονται ως άμεση συνέχεια της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, στην οποία και είχε προσδεθεί η Αλβανία όλα αυτά τα χρόνια . Το κείμενο προσπαθεί να εξερευνήσει τις αντιφάσεις τις εργατικής ταυτότητας ανάμεσα σε δυο χώρες και μια κρίση που δεν λέει να τελειώσει .Ο συγγραφέας του άρθρου, Arlind Qori είναι αριστερός ακτιβιστής στην Αλβανία.

Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της μετασοσιαλιστικής Αλβανίας είναι το μεγάλο κύμα Αλβανών εργατών που δούλεψαν κυρίως στην Ιταλία και την Ελλάδα για πάνω από δύο δεκαετίες. Αυτή η μετακίνηση δεν προήλθε μόνο από την κατάρρευση του σοσιαλιστικού κόσμου και την οικονομική και πολιτική αστάθεια που ακολούθησε αλλά και από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την αποβιομηχανοποίηση που ακολούθησαν. Αν και επίσημα στοιχεία δεν είναι άμεσα διαθέσιμα, είναι ευρύτερα αποδεκτό ότι σχεδόν το ένα τρίτο της Αλβανικής εργατικής δύναμης έφυγε στο εξωτερικό.

Πριν την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης, η οποία όχι τυχαία εκδηλώθηκε στην Ελλάδα κυρίως,η οποία αποτέλεσε και τη χώρα με τη μεγαλύτερη μετανάστευση από την Αλβανία– η μετανάστευση, κυρίως παράνομη,στην Ελλάδα και την Ιταλία αποτελούσε το σημείο ισορροπίας για την μεγάλη ανεργία στην Αλβανία. Για μια χώρα που τα ποσοστά ανεργίας στα 90ς ήταν περίπου στο 35-40% τα εμβάσματα από μετανάστες στην Ελλάδα αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα κοινωνικής σταθεροποίησης. Άνεργοι συγγενείς, συνταξιούχοι ή άρρωστοι γονείς κτλ. επωφελήθηκαν από αυτό το άτυπο δίκτυο κοινωνικής ασφάλειας. Αυτή η παράδοξη κατάσταση όπου κόσμος δουλεύει στο εξωτερικό και ένα κομμάτι των χρημάτων του πάει πίσω στη χώρα προέλευσης δεν έχει μόνο πολιτισμικό αντίκτυπο όπως την ισχυροποίηση θεσμών όπως η οικογένεια ή ακόμα και η φυλή, μορφές που περιθωριοποιούνται στον βιομηχανικό καπιταλισμό, αλλά και οικονομικές επιπτώσεις .Τα χρήματα τα οποία δεν πήγαιναν άμεσα στις οικογένειες εργατών, από ένα σημείο και μετά κυρίως μετά την πρώτη δεκαετία πήγαν στην αγορά ακινήτων. Οι εργάτες που πήγαιναν στο εξωτερικό, αγόραζαν σπίτια στην Αλβανία, ελπίζοντας να γυρίσουν κάποτε στη χώρα τους και να χτίσουν μια καλύτερη ζωή.

Από τη μία αυτό οδήγησε σε μια άνοδο των τιμών των ακινήτων στην Αλβανία λόγω της ζήτησης και σε μια έκρηξη ανοικοδόμησης μέσα στην Αλβανία που έδωσε δουλείες σε κόσμος εντός της χώρας.  Από την άλλη η ταυτότητα αυτών των μεταναστών εργατών στην Ελλάδα χαρακτηρίζονταν από μια αντίφαση. Στις χώρες που εργάζονταν ήταν κομμάτι τις εργατικής τάξης, κυρίως του πιο υποτιμημένου κομματιού.. Αλά κυρίως λόγω της μεγάλης διαφοράς στην παραγωγικότητα της εργασίας, στις τιμές και στους ονομαστικούς μισθούς μεταξύ Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας, οι Αλβανοί μετανάστες, που επέστρεφαν για μερικές εβδομάδες το χρόνο στην Αλβανία είχαν το κοινωνικό στάτους της μικρής αστικής τάξης. Το γεγονός ότι μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς άνοιξαν μαγαζιά όπως καφετέριες ή minimarket  τους έφερε κοντά στα χαμηλά στρώματα της αλβανικής αστικής τάξης. Οι περισσότεροι από αυτούς πίστευαν ότι θα μπορέσουν να αποταμιεύσουν για μερικές δεκαετίες, όσο ήταν ακόμα νέοι και δυνατοί, για να αρχίσουν μετά μια μικρή επιχείρηση στην Αλβανία, όπου το αρχικό κεφάλαιο που απαιτείται για κάτι τέτοιο είναι το μικρότερο στην Ευρώπη.

Αυτή η διαδικασία έθρεψε στην Αλβανία μια μικροαστική αντίληψη και ιδεολογία ότι είναι δυνατό να υπερκεράσεις την ταξική διαστρωμάτωση: Σήμερα ήσουν ένας εργάτης που τον έχουν εκμεταλλευτεί στη στην Ελλάδα και την Αλβανία αλλά μετά από μερικά χρόνια θα είχες δικό σου σπίτι και θα ήσουν ιδιοκτήτης της δικής σου επιχείρησης.Και αυτή η προοπτική οδήγησε σε πολλαπλά κύματα μετανάστευσης προς την Ελλάδα μέχρι το 2008 . Αυτό οδήγησε στην αντίληψη ότι υπάρχει κάτι χειρότερο απο το να είσαι υποτιμημένος εργάτης στην Ελλάδα: Να μην είσαι εργάτης στην Αλβανία και απλά να περιφέρεσαι σαν άνεργος.

Το σημείο καμπής για όλα αυτά ήταν η οικονομική κρίση του 2008 όπου σε χώρες όπως η Ιταλία αλλά κυρίως η Ελλάδα φαίνεται να μην βελτιώνεται η κατάσταση. Πολλοί Αλβανοί εργάτες έχουν χάσει τις δουλειές τους ή έχουν γίνει υμηαπασχολούμενοι.Άν είναι τυχεροί, περίπου ένα άτομο σε όλη την Οικογένεια συνεχίζει να δουλεύει. Τα ποσά χρημάτων που έρχονταν από την Ελλάδα έπεσαν δραματικά.Πολλοί από αυτούς τους εργάτες επέλεξαν να μην έρθουν άμεσα στην Αλβανία ελπίζοντας ότι η κρίση θα ξεπεραστεί γρήγορα. Ότι και αν κατάφεραν να σώσουν αυτά τα χρόνια,το έφαγαν για να επιβιώσουν. Και όταν τα χρήματα τελείωσαν, γύρισαν στην Αλβανία, όχι σαν μικροϊδιοκτήτες αλλά σαν άνεργοι εργάτες.

Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για το πόσοι επέστρεψαν στην Αλβανία αλλά μερικές πηγές μιλούν για 200.000 εργάτες. Ακόμα και πριν την επιστροφή τους, η προοδευτική πτώση των εμβασμάτων από την Ελλάδα έσπρωξε και την Αλβανική Οικονομία σε κρίση. Τα αποτελεσματα του έγιναν αισθητά κυρίως στο τομέα της ανοικοδόμησης όπου οι τιμές έπεσαν κατακόρυφα και η ανεργία αυξήθηκε επίσης . Τώρα όσοι γυρνούν στην Αλβανία, βρίσκουν τον εαυτό τους όχι μόνο άνεργο, αλλά και σε οξύ ανταγωνισμό την αγορά εργασίας με τους “ντόπιους εργάτες”.

Επίσης δεν υπάρχουν και πολλές πιθανότητες να συγκροτήσουν ένα εργατικό κίνημα στο μέλλον, αν και κάποιοι το φαντάζονται αυτό. Ενώ είναι αλήθεια ότι γυρνούν από χώρες με μεγάλες συνδικαλιστικέ ενώσεις και με παράδοση στο εργατικό κίνημα, οι αλβανοί εργάτες δεν έχουν και πολύ σχέση με αυτό, όχι μόνο λόγω της αποστασιοποίησης τους από τις ευρύτερες κοινωνικές διαδικασίες σε αυτές τις χώρες αλλά κυρίως λόγω του αρνητικού στιγματισμού τους από τους ντόπιους εργάτες, λόγω της αναστάτωσης που έφεραν στην αγορά εργασίας των χωρών στις οποίες πήγαν.

Αυτό που συμβαίνει όμως είναι ότι παρά την έλλειψη εργατικής συνείδησης από τους Αλβανούς εργάτες, τα παιδιά τους που μεγάλωσαν σε αυτές τις χώρες και κυρίως στην Ελλάδα, έχουν εμπλακεί με τα κινήματα σε αυτές τις χώρες και κυρίως στο σπουδαστικό κίνημα .Αυτή η γενιά φέρνει στην Αλβανία τις εμπειρίες τους στην αντίσταση. Αλλά εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα.Σε αντίθεση με τους γονείς τους που πριν μεταναστεύσουν είχαν ζήσει στην Αλβανία, αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν σε μια άλλη χώρα και έρχονταν στην Αλβανία μόνο για μια ή δύο εβδομάδες το χρόνο, για αυτούς οι Αλβανία είναι ξένη χώρα. Πολλά από αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να εκφραστούν στα αλβανικά σωστά ενώ ένα μικρό κομμάτι τους, δεν μιλάει κάν, αυτό έχει προκαλέσει διάφορες μορφές κοινωνικού στιγματισμού. Για παράδειγμα λόγω των στερεοτύπων και των προκαταλήψεων κυρίως μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων αυτά τα παιδιά έχουν υποστεί ρατσισμό στην Ελλάδα ως “αλβανοί” και τώρα στην Αλβανία στιγματίζονται ως “έλληνες”

Αυτή η διαδικασία συμβαίνει ακόμα και δεν έχει ολοκληρωθεί. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει που θα οδηγήσει αλλά σίγουρα ανοίγεται ένα νέο πεδίο για ριζοσπαστική δράση.

Arlind Qori

Προηγούμενο άρθρο του ίδιου για την κρίση στην Αλβανία είχαμε μεταφράσει εδώ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 13.09.2014 by in άρθρα/статья and tagged , , , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: