Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

Γράμματα κάτω από το χιόνι- Письма под снегом #2

war_by_ZombPunk

Εισαγωγή Μετάφραση- A ruthless critique

Ρωσία, Ουκρανία και λοιπές χώρες της ΕΣΣΔ. Μια σύντομη περιγραφή της σε αριθμούς της κρίσης στην ανατολική Ουκρανία τις τελευταίες εβδομάδες. Αποσπάσματα κειμένων. Τα κείμενα επιλέχτηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχουν ενδεικτικές πληροφορίες, και σε καμία περίπτωση τόσο διαμεσολαβημένες πληροφορίες(κυρίως αν προέρχονται από «οργανισμούς» όπως ο ΟΗΕ ή η ΕΕ) δεν μπορούν να είναι απόλυτα ακριβείς και προφανώς οι αριθμοί μπορούν να είναι πολύ υψηλότεροι. Παρόλα αυτά θεωρούνται χρήσιμα γιαυτό και μεταφράζονται. Κατά τη γνώμη μας τα κείμενα, έστω και επιφανειακά είναι χρήσιμα ως βάση για μια συζήτηση που θα περιστρέφεται γύρω από το ερώτημα : ποιες κοινωνικές αντιθέσεις εσωτερικά των κοινωνικών σχηματισμών προσπαθούν να επιλύσουν το Ρωσικό και το Ουκρανικό κράτος μέσω της σύγκρουσης τους. Τέλος γίνεται μια πολύ σημαντική αναφορά κατά τη γνώμη μας για τα όρια της συνάντησης και της ταύτισης των εργατών με τα κεφάλαια τους. Το κεφάλαιο και η αστική κοινωνία του, παραμένουν εσωτερικά ανομοιογενή.

Γράμματα κάτω από το χιόνι-2#

1.

Σύμφωνα με το παρατηρητήριο του ΟΗΕ  από τον Απρίλιο τα θύματα στην σύγκρουση στην ανατολική Ουκρανία, ανέρχονται στους 1129 νεκρούς.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου, ο αριθμός των θυμάτων είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί. Σύμφωνα με την επιτροπή για τα ανθρωπινα δικαιώματα της ΕΕ, και των παγκόσμιο οργανισμό υγείας, τα θύματα ανέρχονται στους 1129 ενώ οι τραυματίες στους 3442.

Στην ανατολική Ουκρανία πάνω από 100.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί.

Από τις 10 Ιουλίου το πυροβολικό έχει σκοτώσει παω από 522 ανθρώπους στις περιοχές του Λούγκανσκ και του Ντόνετσκ. «Οι περισσότεροι είναι κάτοικοι αστικών περιοχών και σπιτιών, οι λεγόμενες «παράπλευρες απώλειες» που δεν μπορούν να αποφευχθούν σε κατοικημένες περιοχές» όπως αναφέρει το έγγραφο του ΟΗΕ . (ΣτΜ,ωραίοι!)

Οι παρατηρητές επίσης αναφέρουν ότι απο την ανακοίνωση της εκεχειρίας μεταξύ σεπερατιστών και κυβέρνησης η εκεχειρία παραβιάστηκε και από τις δύο πλευρές, 108 φορές και οι περισσότεροι νεκροί σε κατοικημένες περιοχές προέρχονται από χρήση πυραύλων του Ουκρανικού στρατού.  […]

πηγή

2.

Μόνο να μην υπήρχε πόλεμος. Τι άποψη έχουν οι ρώσοι για τα γεγονότα και την πολεμική δραστηριότητα της χώρας τους;

Η έρευνα έγινε από το » Levada Center,» μεταξύ 18 και 21 Ιουλίου. Η μεγαλύτερη πλειοψηφία των ρώσων, σε ποσοστό 61% βλέπει τα γεγονότα ως αποτέλεσμα της παρέμβασης της Δύσης στα πολιτικά πράγματα της περιοχής.

Περι´οστεροι από τους μισούς από όσους ερωτήθηκαν (55%) πιστεύει ότι η Ρωσία έπραξε σωστά και στήριξε τους φιλορώσους σεπερατιστές στην περιοχή της Ουκρανίας. Ο αριθμός όμως εμφανίζεται ελαφρώς μειωμένος σε σχέση με τον Μάη όπου το ποσοστό αυτό εμφανιζόταν περίπου 59%. Το 22% απάντησε ότι ήταν αντίθετο με την στήριξη της Ρωσίας στους ενόπλους της ανατολής.

Ο αριθμός των ανθρώπων που πιστεύουν ότι η Ρωσία με κάποιο τρόπο στηρίζει τους ενόπλους είναι 56%, ενώ τον Μάιο ήταν 49%

Από την άλλη, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο κόσμος δεν είναι έτοιμος να στρατευθεί και να στηρίξει την ηγεσία σε περίπτωση που ληφθεί απόφαση να γίνει γενική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία. Η προθυμία για κάτι τέτοιο είναι μόλις 17%. Τον Μάρτιο μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, το ποσοστό αυτό ήταν σχεδόν διπλάσιο – 36%. Το ίδιο περίπου με το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι τα ρωσικά στρατεύματα δεν θα μπουν ποτέ σε Ουκρανικό έδαφος.

Τον Απρίλιο μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων πίστευε ότι η νοτιοανατολική Ουκρανία πρέπει να ενσωματωθεί από την Ρωσία (35%), αλλά τώρα μεγάλο μέρος πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν ανεξάρτητα κράτη (41%).

Ο βασικός παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης στη Ρωσία για τα γεγονότα είναι η TV.  Είναι άγνωστο το για πόσο θα μπορούν να κρατήσουν οι παρουσιαστές τον κόσμο σε «φόρμα»

Δεν υπάρχει κάποια προϊστορία παρόμοιας καμπάνιας, οπότε είναι άγνωστο. Ένα σχετικό παράδειγμα είναι τα γεγονότα του 2008 με την Γεωργία. Εκεί όσο περνούσε ο καιρός και καθώς δεν υπήρχε αύξηση της έντασης το ενδιαφέρον έπεσε, όπως ήταν φυσικό. Επίσης οι Ρώσοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τα γεγονότα εσωτερικά στη χώρα τους παρά για το εξωτερικό, όμως με την Ουκρανία ενδιαφέρονται αρκετά(ΣτΜ αυτό συνήθως αποδίδεται στο γεγονός της Σοβιετικής προϊστορίας, των κοντινών πολιτιστικών δεσμών και του μεγάλου αριθμού Ρώσων που ζουν εκεί)

«Επίσης η κατάσταση προκαλεί και αντιδράσεις «συναίσθησης», ότι με κάποιο τρόπο συμπάσχουν και αυτοί. Για παράδειγμα, τα γεγονότα της Οδησσού ή του Μπόϊνγκ, μόλις δοθεί η επίσημη γραμμή ότι αφορούν και τη Ρωσία ή τους ρώσους αδερφούς και το «ρωσικό αίμα» ο κόσμος αρχίζει και συμπάσχει, τα γεγονότα αρχίζουν να τραβούν την προσοχή του κόσμου. Βέβαια όσο χύνεται αίμα αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Παρόλα αυτά αυτό δεν αρκεί, ο πόλεμος στη Τσετσενία και στο Αφγανιστάν κάνουν το κόσμο να συνηθίζει στο αίμα. Αμα δεν υπάρχει κάτι να συμπάσχουν, το ενδιαφέρον πέφτει.

Η σύγκριση με το περιστατικό της νότιας Οσετίας είναι αναπόφευκτη για το μεγαλύτερο μέρος των ρώσων, αν και οι αρχές δεν το χρησιμοποιούν στο δημόσιο λόγο.

Αρχικά η νίκη είχε τότε χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη της επαναφοράς της γεωπολιτικής δύναμης της Ρωσίας, οι δρόμοι είχαν γεμίσει με αφίσες που έλεγαν – «Tskhinvali, είμαστε μαζί σου», και όπου η ρωσική σημαία δενόταν σφιχτά με μια σημαία της νότιας Οσετίας. Οι προσπάθειες όμως για αναγνώριση της Νότιας Οσετίας και της Αχμπαζίας απέτυχαν. Οι αποσχισθείσες περιοχές δεν αναγνωρίστηκαν από καμία χώρα, ούτε από τις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες.

Η ίδα κατάσταση επικρατεί και στο ζήτημα του Λούγκανκ και του Ντόνετσκ. Η δημοσκόπηση που έγινε την επέτειο των τεσσάρων χρόνων από την ανεξαρτησία της Οσετίας και της Αχμπαζίας. Τότε οι ρώσοι που πίστευαν ότι η ανεξαρτησία αυτών των χωρών θα είναι θετική για τη Ρωσία ήταν 40%, σήμερα την άποψη αυτή την υποστηρίζει το 28%. Όμως το 48% δηλώνει ότι ο πόλεμος δεν ήταν ούτε θετικός ούτε αρνητικός.

[…]

πηγή

3.

Η κατάσταση στην Ουκρανία και οι εκκαθαρίσεις.

ΣτΜ.Την στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, νέες με εκτεταμένες συγκρούσεις ξεσπούν στη πλατεία Μαϊντάν. Αυτή τη φορά φαίνεται αφορμή να είναι η προσπάθεια της νέας κυβέρνησης να καθαρίσει την πλατεία Μαϊνταν από τις σκηνές και τα οδοφράγματα. Το βαθύτερο περιεχόμενο της σύγκρουσης φαίνεται να είναι μεταξύ ακροδεξιών που δεν κατάφεραν να μπουν στα σώματα ασφαλείας και αυτών που τελικά εντάχθηκαν. Η σύγκρουση φαίνεται να είναι παρόμοια με αυτή που είχε λάβει χώρα πριν από περίπου ένα μήνα. Μεταξύ όσων περιθωριακών και ακροδεξιών παρέμεναν στη πλατεία Μαϊντάν και της νέας Κυβέρνησης. Τελικά ο Κλίτσκο και η λοιπή πολιτική ηγεσία, ως δημοκράτες πειθαρχούν τα τελευταία ακροδεξιά στοιχεία τα οποία, δεν έχουν υπαχθεί στην εξουσία τους, στη «mainstream πολιτική» και καθαρίζουν την πλατεία.

Ταυτόχρονα η νέα κυβέρνηση με την άκρος φιλελεύθερη πολιτική της, από τη μία εντείνει τις κοινωνικές αντιθέσεις που πυροδότησαν τις διαδηλώσεις, από την άλλη μέσω της πατριωτικής προπαγάνδας αλλά και της έμπρακτης ύπαρξης του «εξωτερικού» εχθρού-όπως θεωρείται πλέον η ανατολή από αρκετούς ουκρανούς, η οποία ταυτίζεται στα μάτια τους με τη Ρωσία, συσπειρώνει τα αστικά υποκείμενα. Αυτός ο συνδυασμός φιλελευθεροποίησης και τρομολαγνείας είναι σχεδόν ιδανικός για το κεφάλαιο. Το ζήτημα όμως παραμένει για πόσο αυτές οι δύο αλληλοεξουδετερούμενες διαδικασίες θα μπορέσουν να συνεχίσουν υπέρ του κεφαλαίου. Το ερώτημα που θέτουν πολλοί στην Ουκρανία και στην Ρωσία είναι το εξής: γίνεται να υπάρξει ένα δεύτερο κύμα διαδηλώσεων με πιό ταξικό χαρακτήρα λόγω της όξυνσης των αντιφάσεων που αυξάνονται;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτουν(με απαισιόδοξες προβλέψεις) τα κείμενα της Open left και της ACT για τα τελευταία γεγονότα στην Ουκρανία και την κατάσταση στην πολιτική σκηνή της χωρας.

ΥΓ. Ένα ενδιαφέρον φωτορεπορτάζ από τα ρωσοουκρανικά σύνορα και για τις κινήσεις του ρωσικού στρατού στην περιοχή, μπορείτε να βρείτε εδώ

4.

Η άλλη όψη του νομίσματος. Κίνημα στην Ουκρανία ενάντια στη στράτευση.

Κάθε διαδικασία του κεφαλαίου έχει αντιφάσεις και πυροδοτεί νέες. Τι αντιδράσεις λοιπόν πυροδοτεί η στράτευση για την ΑΤΟ στην Ουκρανία.

Ο πληθυσμός δεν θέλει να πολεμήσει. Διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο που έχει κηρύξει το Κίεβο απλώνονται σε όλη τη χώρα. Κόσμος κινητοποιήθηκε και μπλόκαρε τον δρόμο Οδησσός-Novoazovsk, σε διαδηλώσεις βγήκε κόσμος στα χωρία Constantinovka, Voznesenka και Mordvinovka. Λόγω της διαδήλωσης η κίνηση στο δρόμο ήταν πολύ μεγάλη. Οι γυναίκες από τα τοπικά χωριά απαίτησαν να συναντηθούν με τους αρχηγούς των τοπικών αρχών .[…] Οι πορείες ενάντια στις κινητοποιήσεις αναδύθηκαν σχεδόν αυθόρμητα . Στο Chernivtsi οι κάτοικοι του Gertsaevskogo μλόκαραν το δρόμο στο Khmelnitsky και στο Κίεβο. Σε μερικά χωριά προσπάθησαν να καλέσουν τους πάντες.»Το ίδιο μοτίβο και σε άλλες περιοχές. Στο Ivano-Frankivsk οι χωρικοί του Broshniv-Siege απέκλεισαν το τοπικό συμβούλιο όταν εκεί ήρθε η ιατρική τοπική επιτροή μαζί με την ηγεσία της αστυνομίας. Στις 26-28 συγγενείς στρατιωτών απέκλεισαν μια γέφυρα στο Nikolaev. Την ίδια στιγμή σε πολλές περιοχές έχουν σημειωθεί περιστατικά κόσμος να πετάει αντικείμενα και μπουκάλια στα άρματα που περνούν για να πάνε στα ανατολικά.(βίντεο) Ο κόσμος, δεν θέλει να συμμετάσχει σε μια στρατιωτική αντιπαράθεση. Το ενδιαφέρον είναι ότι παρόμοιο φαινόμενο σημειώνεται και στις δημοκρατίες του Ντόνετσκ και του Λούγκανσκ όπου σύμφωνα με λόγια του ίδιου του Στερκλόβ, «ο ντόπιος πληθυσμός δεν θέλει να πολεμήσει στο βαθμό που ελπίζαμε.

Επίλογος.

Αυτό είναι πολύ σημαντική λεπτομέρεια τόσο για τα γεγονότα όσο και για τη θεωρεία, καθώς δείχνει ότι όσο και αν ταυτίζονται οι προλετάριοι με τα εκάστοτε κεφάλαια τους,( λόγω του αντιφατικού ξεδιπλώματος της ουκρανικής κρίσης στα πλαίσια της παγκόσμιας κρίσης) η ταύτιση αυτή έχει όρια, και αυτά τα όρια είναι, τελικά μέχρι ποιού σημείου φτάνει η καπιταλιστική ολότητα στις πρακτικές της για να αυτοαναπαραχθεί. Αυτό σημαίνει ότι το όριο αυτής της «συνάντησης» υπάρχει στο βαθμό που σύγκρουση των αστικών κοινωνιών παίρνει  μορφές διαλυτικές και καταστρεπτικές για τα συστατικά της μέρη,(πχ τους εργάτες). Με λίγα λόγια αποδεικνύει ότι όσο και αν είναι σύγκρουση αστικών κοινωνιών, σύγκρουση κεφαλαίου, το κεφάλαιο παραμένει  μια ανομοιογενής ολότητα που μέσα της αναπτύσσονται διάφορες αντιθέσεις. Έτσι η ίδια αντίφαση-η ανομοιογένεια της σχέσης κεφάλαιο, η αντίθεση με την ευρύτερη δυναμική του καπιταλισμού στην περιοχή- που γέννησε το Μαϊντάν και το ΑντιΜαϊντάν, είναι που τώρα σπρώχνει τον κόσμο σε σχέση πάλι με την δυναμική του κεφαλαίου στην περιοχή(πόλεμος) να αντιστέκεται, και να λέει ότι δεν είναι διατεθειμένος να πολεμήσει. Βέβαια θα ήταν ανόητο  να μιλάμε για «αντιπολεμικό» κίνημα. Οι αντιστεκόμενοι δεν αρνούνται τις πλευρές της σύγκρουσης αλλά τις μεθόδους της. Παρόλα αυτά αυτή η έστω με όρια «μη ταύτιση» με την ευρύτερη δυναμική των κεφαλαίων τους,  δημιουργεί προβλήματα σε αυτά, όπως φαίνεται από τη γκρίνια και των ουκρανών καπιταλιστών και των ρώσων «πολιτοφυλάκων». Για τα κεφάλαια αυτά, αυτός ο πόλεμος «χαμηλής»-αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι-έντασης, φαίνεται αναγκαιότητα.

Με λίγα λόγια η βασική αντίφαση μεταξύ των δύο περιφερειών, της σύνθεσης κεφαλαίου κτλ, παραμένει, οπότε παραμένουν και τα «μέτωπα» της σύγκρουσης όπως το έχουμε περιγράψει. Αλλά αυτή η ταύτιση παραμένει- όπως κάθε τι στο κεφάλαιο- ανομοιογενής και εσωτερικά αντιφατική και γιαυτό έχει όρια. Φαίνεται ότι όσο η κρίση ξεδιπλώνεται ως αναγκαιότητα, οι προλετάριοι της περιοχής συναντούν τα όρια τους στη ταύτιση με τα κεφάλαια τους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: