Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

τα όνειρα μιας διαλυμένης τάξης. Μια σκιαγράφιση του ΑντιΜαϊντάν και των αντιθέσεων του

Εισαγωγή – Μετάφραση -a ruthless critique

Δημοσιεύουμε εδώ κείμενα που ρίχνουν λίγο φως στις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις του αντιΜαϊντάν, και στο γιατί, πως και με ποιο τρόπο συσχετίζονται τα συστατικά μέρη της αστικής κοινωνίας της ανατολικής Ουκρανίας. Τα στοιχεία αυτά θεωρούνται σημαντικά κυρίως για την κατανόηση των κινήτρων που έχει ο κόσμος εκεί, αλλά και για τις γενικότερες αντιφάσεις του, τα όρια του, τις δυνατότητες που ανοίγονται κτλ. Η κατανόηση των γεγονότων είναι πολύ σημαντική κυρίως εν μέσω του πληροφοριακού πολέμου περί εθνικοποιήσεων επιχειρήσεων των ολιγαρχών κτλ. Κατά τη γνώμη μας το αντιΜαϊντάν όχι απλά είναι κάτι ετερογενές αλλά κρύβει και πυροδοτεί αντιφατικές διαδικασίες, πολλών διαφορετικών ταχυτήτων που όπως φάνηκε και από τη μεταστροφή Αχμένοφ προς το Κίεβο, ξεπερνούν το μέχρι τώρα διακύβευμα της Ουκρανικής κρίσης. Παραθέτουμε αποσπάσματα που σκιαγραφούν αυτές τις τάσεις του ΑντιΜαϊντάν. Κατά τη γνώμη μας φαίνεται γιατί η σύγκρουση-αν και έχει τις ρίζες της σε ταξικές αντιφάσεις- δεν παράγεται σαν μια μαζική ρήξη των αστικών υποκειμένων αλλά σαν δύο αστικές κοινωνίες σε σύγκρουση…με ότι συνεπάγεται αυτό…Μια αναλυτική εξήγηση αυτών των δεδομένων θα γίνει σε εκτενέστερο κείμενο σε άλλο χρόνο.

1.[…]»Σήμερα πήγα στο δημοψήφισμα να δω τι κόσμος είναι εκεί, και γιατί πάνε να ψηφίσουν. Κάποιος θα δει εκεί ότι η αρχή του «διαίρει και βασίλευε» έχει αναπτυχθεί πλήρως εδώ. Δεν είναι τυχαίο ότι η διοίκηση των ορυχείων έχει απαγορεύσει τη συμμετοχή των εργατών στο δημοψήφισμα, έτσι μόνο μεγάλοι άντρες, συνταξιούχοι, δημόσιοι υπάλληλοι και πολλές ηλικιωμένες γυναίκες πήγαν στο δημοψήφισμα.

Πολύ λίγος κόσμος ψήφισε υπέρ της δημοκρατίας αυτής καθ’ αυτής, αυτοί πρέπει να ήταν το 1%. Οι περισσότεροι πάνω από το 35% πρέπει να ψήφισαν υπέρ αλλά για άλλους λόγους. Και εδώ πρέπει να δούμε ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι

Ένας από τους βασικούς λόγους που πολλοί πάνε να ψηφίσουν είναι το ζήτημα της σύνταξης. Κάποια μεγάλη γυναίκα είπε ότι πιστεύει ότι η σύνταξη στη Ρωσία θα είναι μεγαλύτερη. Όπως είπε, «φοβάται ότι οι μπαντερικοί θα κόψουν τις συντάξεις και θα δίνουν συντάξεις μόνο στους δικούς τους, ενώ τώρα άμα πάμε με τη Ρωσία, ο Γιανούκοβιτς θα μοιραστεί τα χρήματα που έβγαλε από τη χώρα, με εμάς, που τον στηρίζαμε, η σύνταξη θα είναι 3000 ευρώ». Ένας άλλος εργάτης, συνταξιούχος ανθρακωρύχος που δουλεύει ακόμα είπε «Ένας συνάδελφος μου βγήκε στη σύνταξη και παίρνει 7.500 χιλιάδες γρίβνες, εγώ 2.500, σήμερα ψήφισα για να γίνουν οι συντάξεις μας ίσες, όλα θα γίνουν ίσα, γιατί η εξουσία θα είναι λαϊκή». Ο καθένας εδώ ψηφίζει για τους δικούς του λόγους.

Η δεύτερη πιο δημοφιλής απάντηση που βρήκα ήταν για την «ένωση με τη Ρωσία». Μια γυναίκα, στα 45, παντρεμένη με εργάτη ορυχείου, λέει ότι «καλύτερα να είμαστε σκλάβοι του Πούτιν ή του Αχμένοβ παρά βορά στο στόμα των «Μπαντερικών». Όταν της ζήτησα να μου εξηγήσει τι εννοεί, δεν το συνέχισε. Πολλοί είναι επίσης εναντίον μιας ανεξάρτητης και μη αναγνωρισμένης δημοκρατίας αλλά ψήφισαν «ναι» γιατί πίστευαν ότι το ζήτημα είναι αν θα μπούμε ή όχι στη Ρωσία, όπως έγινε με την Κριμαία, όταν τους ρώτησα από που το άκουσαν αυτό και γιατί νομίζουν κάτι τέτοιο απάντησαν ότι «ε πως αλλιώς να είναι…[…]

Κανένας δεν ψηφίζει εδώ κατά της δημοκρατίας. Όσοι(εργάτες αναφέρεται παρακάτω στο αρχικό) δεν ήθελαν ανεξαρτησία και θεωρούσαν το δημοψήφισμα λάθος, δεν πήγαν να ψηφίσουν καν και θεωρούν το δημοψήφισμα παράνομο, παρόλα αυτά θεωρώ ότι αυτοί είναι μειοψηφία. Πιο πέρα καθόταν μια παρέα ανθρακωρύχων που δεν πήγε να ψηφίσει, και έπιναν μπύρες στο πάρκο, με αναγνώρισαν και με φώναξαν[…]

πηγή

Επίσης παραθέτουμε και αυτό το απόσπασμα

2.[…] Αν υπάρχει προτίμηση στους τοπικούς ολιγάρχες και στο Κόμμα των Περιφερειών πρέπει να γίνει αντιληπτή ως μια παθητική υποστήριξη σε αυτούς που κατάφεραν να «προωθηθούν» μέσω του συστήματος, και που σίγουρα δεν εμπνέουν τόσο φόβο όσο οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ άλλων πιο απομακρυσμένων περιοχών, κυρίως αν σκεφτεί κανείς ότι η ανεργία στο Ντόνμπας και στα ανατολικά γενικά είναι αισθητά μικρότερη από την υπόλοιπη ουκρανία (επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα και από τον ίδιο τον Αχμέτοβ- ότι δημιουργεί θέσεις εργασίας στην περιοχή) . Έτσι συνοψίζοντας τι θέλουμε να πούμε, μπορεί οι ολιγάρχες να θεωρούνται καθάρματα, αλλά είναι τα γνωστά, «δικά μας καθάρματα», οι δικοί μας ολιγάρχες […] σε στατιστική που έγινε από ουκρανικές πηγές μάλιστα φαίνεται καθαρά ότι αυτοί που ψήφισαν σε ποσοστό 55% για ένταξη στην εμπορική ένωση της Ρωσίας είναι κυρίως οι περιοχές του Λούγκανσκ, του Ντόνετσκ και του Χάρκοβο, ενώ ισχυρή πλειοψηφία για το ζήτημα της ρωσικής ως επίσημης γλώσσας εμφανίζεται μόνο στο Ντόνμπας, με ποσοστό 74% ενώ άλλες περιοχές υποστηρίζουν την Ουκρανική γλώσσα με τη ρωσική ως τοπική επίσημη(πχ το Χάρκοβο με 55%) Επίσης, άλλες περιοχές είναι εντελώς διχασμένες ως προς το θέμα(Ντνιπροπετρόφσκ-Ζαπορόζιε). Όσο για το ζήτημα της ομοσπονδοποίησης της χώρας φαίνεται ότι στο Ντόνετσκ-Λούγκανσκ υπάρχει μεγάλο ποσοστό που στηρίζει την ομοσπονδοποίηση(43%) και ακόμα ένα 18% το οποίο δεν απάντησε ούτε υπέρ ούτε κατά, και μάλλον είναι αυτοί που είναι υπέρ της ένταξης των περιοχών στη Ρωσία(η ερώτηση αυτή δεν έγινε στη δημοσκόπηση)[…]

πηγή

οι πολιτοφυλακές του Ντόνετσκ

3.[…] οι ιθύνοντες του Ντόνετσκ έχουν αρκετά μεγάλη υποστήριξη για να νιώσουν ότι ελέγχουν την πόλη. Κέρδισαν αμέσως την υποστήριξη πολλών εργαζομένων άνω των 45 ετών, οι οποίοι θέλουν να ζήσουν στη Ρωσία για υψηλότερους μισθούς κτλ. Θέλουν όμως να ζήσουν σε μια ανάμνηση της Ρωσίας ως ΕΣΣΔ, και όχι της σημερινής Ρωσίας, το πώς είναι αυτή, πραγματικά δεν το ξέρουν.

Αλλά υπάρχει και ένα ακόμα ερώτημα να απαντηθεί: ποιο είναι το προφίλ αυτών που αποτελούν τις ένοπλες ομάδες; Πέρα από τους στρατιωτικούς, οι περισσότεροι είναι νέοι μεταξύ 17-25 ετών. Πολλοί από αυτούς είναι μικροεγκληματίες, και γενικά θα λέγαμε ότι είναι οι «αποκλεισμένοι». Αυτό είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής διαστρωμάτωσης του Ντόνμπας. Εδώ είναι η περιοχή των ολιγαρχών και των προλετάριων. Και αυτή η ανισότητα δεν είναι μόνο οικονομικής φύσης, έχει να κάνει με τις ευκαιρίες, την εκπαίδευση, τα ταξίδια , και γενικά τη δυνατότητα για κοινωνική κινητικότητα.

Στο κέντρο της πόλης του Ντόνετσκ υπάρχει ένα 24οφο κτήριο, τα κεντρικά της εταιρίας του Αχμέτοφ. Εκεί ο Αχμέτοφ έχει ειδικούς και μάνατζερ από όλη τη πρώην Σοβιετική Ένωση. Κινούνται με ακριβά αμάξια, έχουν ακριβά διαμερίσματα, και δεν διαφέρουν σε τίποτα από την αστική τάξη της Μόσχας .Από τους πάνω ορόφους του κτηρίου αυτού, φαίνονται τα διάφορα ορυχεία-μερικά παράνομα- που ξεκινούν γύρω από την πόλη,και είναι αναπόσπαστο κομμάτι του τοπίου εδώ. Οι εργάτες εκεί κερδίζουν περίπου μόνο 380$ το μήνα(περίπου 300ε). Όλος αυτός ο κόσμος, ο μη ενσωματωμένος στον ολιγαρχικό καπιταλισμό, συνειδητοποιεί ότι οι επιλογές που έχει, δεν είναι πολλές. Αυτή η εντύπωση ενισχύεται και από το γεγονός ότι το Ντόνετσκ δεν έχει πολλά πανεπιστήμια. Έχει πολύ λιγότερα από το Κίεβο ή το Χάρκοβο. Αυτό ενισχύει την αντίληψη και το αίσθημα των χαμηλών προσδοκιών. Έτσι οι επιλογές που έχουν δεν είναι και πολύ θελκτικές: Να δουλέψουν στα ορυχεία και τις βιομηχανίες της περιοχής με χαμηλούς μισθούς ή να περάσουν στο έγκλημα και να πνίξουν τον καημό τους στο αλκοόλ. Εδώ δεν παρέχεται καμία ευκαιρία για άνοδο προς τα πάνω.[…]

(ΣτΜ όπως έχουμε διαβάσει και σε άλλες συνεντεύξεις, πολλοί από αυτούς ελπίζουν ότι στη Ρωσία θα έχουν υψηλότερους μισθούς ή ότι εκεί θα μπορέσουν να βρουν άλλες δουλειές κτλ», έχουμε μεταφράσει και εμείς ένα τέτοιο κείμενο. Εκείνο που δεν είναι γνωστό βέβαια στους προλετάριους της ανατολής, όπως δεν ήταν και σε αυτούς της Δύσης είναι ότι κάθε περιφέρεια συσσώρευσης τους θέλει για την περαιτέρω υποτίμηση τους, όχι για την ανατίμηση τους, όπως γράφαμε για το Μαϊντάν τον Δεκέμβριο του 2013)

Πηγή

Αυτοί που συστρατεύονται ενεργά με το ΑντιΜαϊντάν.

4.[…] Για τα ανθρακορυχεία και τα μεταλλουργία, καθώς και για τα εργοστάσια που παράγουν κινητήρες και τουρμπίνες, υπήρχε πάντα ένας κεντρικός πελάτης στην περιοχή: Η Ρωσία…»Στην περιοχή μας φτιάχνονται πολλά μηχανικά μέρη και εξαρτήματα για την Ρωσία, που αγοράζει τα προϊόντα μας, κανένας δεν τα χρειάζεται στην Ευρώπη αυτά, τα εργοστάσια θα κλείσουν»….λέει η Λίλια μια 27-χρονη νοικοκυρά. «Τα προϊόντα μας δεν είναι ανταγωνιστικά και οι μισοί θα χάσουν τις δουλειές τους», εργοστάσια και ορυχεία θα κλείσουν, και ολόκληρες επιχειρήσεις θα τις καταπιούν γερμανοί επιχειρηματίες– αυτά είναι τα λόγια στα χείλη πολλών στα οδοφράγματα της δημοκρατίας του Ντόνετσκ, που αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητη δημοκρατία από μια ομάδα σεπερατιστών που ήταν έτοιμοι να φτάσουν στα άκρα για να προστατέψουν τους δεσμούς τους με τη Ρωσία.

Η Κατερίνα μια γυναίκα 50 ετών νηπιαγωγός, πιστεύει ότι κοντινότεροι δεσμοί με την ΕΕ θα είναι καταστροφικοί. Κυρίως ανησυχεί για τον κήπο της,που παράγει λαχανικά  και λουλούδια και τα πουλά μετά στο πλάι στον δρόμο.

«Είδα στο ίντερνετ και στην τηλεόραση ότι αυτό στην Ευρώπη απαγορεύεται, τα προϊόντα μας γενικά δεν είναι ανταγωνιστικά». Όπως οι περισσότεροι εδώ, αναπολεί με νοσταλγία την εποχή που αυτό το μέρος ήταν το βιομηχανικό καμάρι της ΕΣΣΔ, ένα συναίσθημα που εμφανίζεται καθημερινά από το πλήθος να παίζει σοβιετικά τραγούδια και να κρατά σοβιετικές σημαίες.[…]

Δουλέψτε όσο μπορείτε…

Κανείς ακριβώς δεν ξέρει πόσες επιχειρήσεις έχουν παύσει τους δεσμούς τους με τη Ρωσία αλλά ο φόβος ότι όλο και περισσότερες θα το κάνουν είναι αρκετά διαδεδομένος στην ανατολή μεταξύ των εργατών εργοστασίων. Ο Αλεξάντρ 32 χρονών ,μηχανικός αεροσκαφών στο Χάρκοβο είναι μεταξύ αυτών που αποζητούν περισσότερη αυτονομία για την περιοχή καθώς αυτό ίσως διασώσει κάποιους δεσμούς με τη Ρωσία. «Στο εργοστάσιο μας το 70 ή και το 80% των παραγγελιών είναι κυρίως από τη Ρωσία, οπότε πως μπορούμε να αγνοήσουμε αυτό τον κίνδυνο,ποιος θα αγοράσει τα προϊόντα μας;» λέει ο Αλεξάντρ.

«Επισήμως κανένας δεν λέει τίποτα αλλά τα αφεντικά μας λένε «να δουλέψουμε όσο μπορούμε» γιατί στο Μέλλον ίσως τέτοιες παραγγελίες να μην υπάρχουν…»[…]

πηγή

5. Για την αλλαγή της θέσης του Αχμέτοβ

Η θέση του Αχμέτοφ, ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει από την αρχή των γεγονότων, καθώς δεν θέλει ένα ανεξάρτητο κράτος της ανατολής που δεν θα μπορούσε να σταθεί μόνο του, ούτε μια ενσωμάτωση στη Ρωσία που θα επέφερε κυρώσεις και «σφιχτά σύνορα» με τη Δύση, αλλά ούτε το υπαρκτό καθεστώς θα μπορούσε να παραμείνει για προφανείς λόγους. Ο Αχμέτοφ θέλει αυτό πού ήθελε εξ αρχής, περισσότερη τοπική αυτονομία, και γιαυτό τώρα συνεργάζεται με το Κίεβο. (έκανε τις πρώτες δηλώσεις προς αυτή την κατεύθυνση στις 19 Μαϊου, αφού είχαν βγει διάφοροι σεπερατιστές και είχαν πει ότι αρχικά είχαν πληρωθεί από τον Αχμένοβ, επιβεβαιώνοντας έτσι φήμες μηνών). Είδε ότι η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου και ότι μια λύση με αυτόνομο-μη αναγνωρισμένο κρατίδιο δεν τον συμφέρει, καθώς διασπά τις επιχειρήσεις του και δεν θα του επιτρέπει να διατηρήσει τον έλεγχο του σε όλη την Νοτιοανατολική Ουκρανία, ή να κάνει και εξαγωγές την Ευρώπη(περίπου το 20% των εξαγωγών του πάνε σε άλλες ουκρανικές επιχειρήσεις και στην Ευρώπη). Μια λύση σαν αυτή που προωθεί ο Αχμέτοβ θα μπορούσε να διευκολυνθεί ιδιαίτερα από από την προεδρία του Ποροσένκο. Μέχρι στιγμής(μέχρι πριν τις εκλογές) ο Αχμέτοφ χάνει τον έλεγχο κυρίως λόγω των αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων του Κιέβου στις περιοχές αλλά και των εισβολών στην περιοχή «ενόπλων» του  ολιγάρχη Κολομόσκι(τραπεζικό κεφάλαιο), που είναι θερμός υποστηρικτής του Κιέβου και παλιός ανταγωνιστής του Αχμέτοφ. Οι τρομοκρατικές στρατιωτικές επιθέσεις του Ουκρανικού κράτους στην ανατολή έσπρωξαν τον κόσμο αλλά και τους ενόπλους στη θέση για αυτονομία ή ενσωμάτωση με την Ρωσία, με αποτέλεσμα όμως να παραχθεί μια αντίφαση καταστρεπτική για τον Αχμέτοφ. Η θέση του πάντως δεν έχει αλλάξει από την αρχή των γεγονότων, αλλά έχουν αλλάξει οι συσχετισμοί, και οι κοινωνικές διαδικασίες που θα μπορούσαν να τον ωφελήσουν.

πηγή

6.Τέλος μεταφράζουμε ένα μικρό κομμάτι για τα γεγονότα της Ουκρανίας από την ομάδα για την κομμουνιστικοποίηση από Ρωσία, Post-Cap. Αν και έχουμε τις διαφωνίες μας, το κομμάτι αυτό παραθέτει μερικές χρήσιμες πληροφορίες για το backround των μειοψηφικών αυτόνομων απεργιών που πραγματοποίησαν μερικοί εργαζόμενοι στα ανθρακορυχεία της ανατολής.

[…]Το κίνημα του αντιΜαϊντάν γνώρισε μεγάλη δημοτικότητα στην ανατολική Ουκρανία, αν και δεν έχει κάποια κριτική στάση ως προς τους ηγέτες του όπως είχε το Μαϊντάν. Προσανατολισμένο αποκλειστικά ενάντια στις αρχές του Κιέβου το κίνημα αυτό καθ’αυτό μάλλον δεν έχει να δώσει κάτι στο εργατικό κίνημα . Πολύ περισσότερο όταν οι εγκάθετοι της Μόσχας μέσα σε αυτό το κίνημα δεν κρύβονται, διακινούν όπλα, και η Ρωσία συγκεντρώνει στρατεύματα στα σύνορα. .Ακολουθώντας την ενσωμάτωση της Κριμαίας, το αντιΜαϊντάν ανακήρυξε τον εαυτό του ως «αποσχιστικό κίνημα» και άνοιξε τις προοπτικές για μια μελλοντική ένωση με την Ρωσία.  Όμως πρέπει να σημειωθεί ότι στο μυαλό όσων συμμετέχουν μαζικά σε αυτό το κίνημα, η Ρωσία έχει το νόημα της ΕΣΣΔ,  δηλαδή ένα ισχυρό κράτος με δωρεάν παιδεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αλλά και μια υπαρκτή αυτοκρατορία που ήταν ότι πιο κοντινό στο όνειρο των παραδοσιακών συντηρητικών δυνάμεων της μεγάλης σλάβικης αυτοκρατορίας . Αυτό βέβαια έχει να κάνει περισσότερο με μια νοσταλγία παρά με μια ουσιαστική γνώση της κατάστασης. Αυτό εξηγεί την ύπαρξη σοβιετικών και στρατιωτικών σημαιών στις συγκεντρώσεις και τα τραγούδια και τους ύμνους της Διεθνούς. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κεντρικά σημεία και τις θέσεις κλειδιά σε αυτή την ιστορία της κρατούν οι συμμορίες του Αχμέτοβ.( ΣτΜ το κείμενο είναι από τις 15 Μαΐου)

Από την άλλη θα ήταν άδικο να μην αναφέρουμε ότι κάποιοι από τους υποστηρικτές της ομοσπονδοποίησης είναι και οι εχθροί της ένταξης στη Ρωσία. Βασικά κάποιοι συνειδητοποίησαν ότι οι επιχειρήσεις που εργάζονται-τα ανθρακορυχεία- δεν χρειάζονται σε τέτοιο βαθμό στη Ρωσία, η οποία κλείνει ορυχεία στη χώρα καθώς η αγορά της είναι επαρκής σε άνθρακα, αλλά δεν θέλουν να πάνε ούτε με το Κίεβο, καθώς το Κίεβο έβαλε τοπικό κυβερνήτη ένα ολιγάρχη(ΣτΜ για να γίνει κατανοητή η κατάσταση με τις απεργίες ανθρακωρύχων στη Ουκρανία, ο αναγνώστης πρέπει να έχει υπόψιν του ότι η Ρωσία εξάγει άνθρακα στην Ουκρανία, ενώ η Ουκρανία εισάγει άνθρακα από τη Ρωσία και την Πολωνία, αυτός είναι και ένας από τους λόγους της στροφής του Αχμέτοβ) Στο τέλος Μαρτίου, πέντε ορυχεία στο Λούγκανσκ που ανήκαν στον Αχμέτοβ έκανα απεργία με αίτημα να δοθούν απλήρωτοι μισθοί και να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας  .Η επιτροπή της απεργίας φαίνεται να σχηματίστηκε αυθόρμητα. Παρά την έντονη προβολή από τα ανατολικά ΜΜΕ που υποστήριξαν ότι οι εργάτες απεργούσαν σε διαμαρτυρία για 30 συναδέλφους τους που συμμετείχαν στις φιλορωσικές διαδηλώσεις, στην πραγματικότητα οι εργάτες του Λούγκανσκ εν μέσω ρωσικού κινήματος δεν υποστήριζαν κανένα κόμμα ή κάποια πλευρά, και προέβαλαν αμιγώς οικονομικά αιτήματα. Επίσης τους απεργούς στήριξαν και οδηγοί τρόλλει της περιοχής . Σαν αποτέλεσμα όλα αυτά οδήγησαν στο να τερματιστεί η απεργία προσωρινά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα. Μια ομάδα εργατών έκανε μια ειδική επιτροπή που παρακολουθεί την πραγματοποίηση των όρων της συμφωνίας, αν και οι περισσότεροι εργάτες δεν πιστεύουν ιδιαίτερα στις υποσχέσεις της διοίκησης και κάποιοι από αυτούς μετά το τέλος της συγκέντρωσης παρέμεναν στην πλατεία.[…]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: