Our baba doesn't say fairy tales

anti state communist news from the ex communist states

οι ιθύνοντες της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ.

Τα ουκρανικά γεγονότα έχουν αδιαμφισβήτητα διχάσει και προβληματίσει, καθώς δοκιμάζουν πολύπλευρα τα θεωρητικά σχήματα. Κυρίως φάνηκε κατά τη γνώμη μας μια αδυναμία στη θεωρητική και πρακτική ανάλυση των συμβολισμών και τη σημειολογία συναρτήσει μιας ιστορικής προσέγγισης που στον πυρήνα του νοήματος να έχει την ταξική πάλη. Αντιθέτως μέρος της ξένης και διεθνούς αριστεράς, της Ουκρανικής και του διεθνούς και τοπικού αναρχικού χώρου-αν και αυτοί σε πολλοί μικρότερο βαθμό- κατρακύλησε σε μια ουσιοκρατική ή τουλάχιστον ανιστορική ερμηνεία των συμβολισμών κάνοντας το παρόν παρελθόν και υποθέτοντας ότι τα δρώντα υποκείμενα δραστηριοποιούνται από προϋπάρχουσες θέσεις και αφετηρίες, σταθερές και αμετακίνητες. Έτσι είδαμε αρκετές ιστορικές αναγωγές και όχι μια εδώ και τώρα ερμηνεία. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια ερμηνεία των κινημάτων με βάση την αισθητική τους-στη χειρότερη περίπτωση-το αν έχουν ή όχι στόχους ή σφυροδρέπανα και στην καλύτερη είδαμε κοινωνιολογικές αναλύσεις οι οποίες στην πιο επιφανειακή λογική τους ταύτιζαν τα εργατικά στρώματα με το προλεταριάτο, θεωρώντας δηλαδή την εργασία ως a priori επαναστατική σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Έτσι εκτός από τις ευρύτερες αντιφάσεις της συγκυρίας χανόταν επακόλουθα και η κριτική της εργασίας ως αναπαραγωγικής υποκατηγορίας του κεφαλαίου, και συνεπώς θόλωνε το επαναστατικό πρόταγμα. Η βασική αντίφαση της συγκυρίας-η παραγωγή ανεργίας- σε παγκόσμιο επίπεδο δεν εμφανίζεται έτσι πουθενά. Η επέκταση των παραπάνω θέσεων όμως πρέπει να αφεθεί σε δεύτερο χρόνο, μάλλον σε μια συνολικότερη ανάλυση για τα Ουκρανικά γεγονότα.

Εδώ και με βάση τους παραπάνω προβληματισμούς, πάντα στο μυαλό, θα  ξεκαθαρίσουμε ποιοι είναι οι ιθύνοντες της «Δημοκρατίας του Ντόνετσκ» και των περιφερειών της, και συνεπώς πόσο μεγάλο λάθος ήταν από κομμάτι της αριστεράς κυρίως στην Ουκρανία και τη Ρωσία-αλλά και η διεθνής στήριξη τους σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- να συστρατευθεί με τους παρακάτω ανθρώπους ενεργά και συνειδητά, να αναπαράγει τις δηλώσεις τους, να συμμετάσχει στα κινήματα τους, να συστρατευθεί στην καταστροφική λογική του «μετώπου»,η οποία έφερε την αριστερά ενεργά να συμπράξει με φασιστικά στοιχεία τα οποία μάλιστα τη χρησιμοποίησαν ως «πλυντήριο» για να ισχυριστούν δηλαδή ότι έχουν απολέσει τον φασιστικό τους χαρακτήρα. Πέρα από αυτό προκύπτει ένα ζήτημα στο ποιες πολιτικές/αναλυτικές αδυναμίες την οδήγησαν να συμπράξει τόσο έντονα μαζί τους, όταν μάλιστα οι τελευταίοι δεν αποκρύπτουν καν τον φασιστικό τους χαρακτήρα. Οι αδυναμίες αυτές ίσως με κάποιες προσωπικές εξαιρέσεις, θα πρέπει να αναζητηθούν στο ευρύτερο ιστορικό συγκείμενο της μετασοβιετικής αριστεράς, αλλά και της μετασοβιετικής δεξιάς. Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δεν είναι μόνο θεωρητικού ενδιαφέροντος αλλά και άμεσα πολιτικού, τόσο για εκεί, όσο και για εδώ. Επίσης έχει νόημα και για μια μελλοντική τοποθέτηση και ανάλυση του αντιΜαϊντάν ως ενός ετερόκλητου κινήματος της κρίσης, κάτι το οποίο από τους ίδιους τους ιθύνοντες τόσο αριστερούς όσο και δεξιούς αποκρύπτεται και τείνουν να ταυτίζουν τους εαυτούς τους με τις ευρύτερες ταραχές της Νοτιοανατολικής. Χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι είναι κάτι ξεχωριστό, και ότι δεν συναντήθηκαν σε κάποιο πλαίσιο ταξικών αντιθέσεων και συμφερόντων, α)δεν συναντήθηκαν ως τάξεις αλλά ως συστατικά μέρη της αστικής τους κοινωνίας άρα συναντήθηκαν ως διαχωρισμένοι και β)ποιο είναι αυτό το πλαίσιο σχέσεων που τους έφερε σε συνάντηση και σε πιο βαθμό ήταν αυτή η συνάντηση. Με λίγα λόγια ο όρος ομπρέλα που χρησιμοποιούν διάφοροι ως «αντιΜαϊντάν» δεν λέει τίποτα όπως δεν λέει τίποτα και το «Μαϊντάν».

Βουτιά στον Βούρκο. Έχει ενδιαφέρον αλλά μιλάμε για σαπίλα….

Από τους βασικούς ιθύνοντες της δημοκρατίας του Ντόνετσκ είναι οι Aleksandr Tsurkan, Andrey Purgin και ο Oleg Frolov. Ο πρώτος ήταν μέλος του Κόμματος του Περιφερειών, ενώ οι άλλοι δύο ήταν μέλη της Ευρασιατικής Νεολαίας, μιας φιλοκρεμλινικής ακροδεξιάς οργάνωσης με βασικό καθοδηγητή τον Aleksandr Dugin, γνωστό ρώσο νεοφασίστα.(φωτογραφίες τους εδώ, προφανώς σε κάποια κατασκήνωση της οργάνωσης, τα μπλουζάκια γράφουν «Ευρασιατική ένωση νεολαίας, οι Purgin –Пургин και Florov-Флоров είναι στη μέση της σελίδας) Επίσης ο Aleksandr Matyushin και ο Alexander de Krog, ήταν μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης «Δημοκρατία του Ντόνετσκ» καθώς και της θρυλικής «όμπραζ» και στο vk φαίνεται ο de krog να είναι φίλος με τον Purgin με τον οποίο ανταλλάσσουν συχνά φωτογραφίες με φασιστικούς χαιρετισμούς, το χίτλερ να εύχεται «χρόνια πολλά για τα γενέθλια του purgin στις 26 ιανουαρίου» κτλ καθώς και «αστειάκια με τον χίτλερ» όπως και φωτογραφίες με κορδέλες του αγίου Γεωργίου και σοβιετικά εμβλήματα και φράσεις όπως «είμαστε περήφανοι» ή κορδέλες του Αγίου Γεωργίου και από πίσω ρώσικα αεροπλανοφόρα(!) Περισσότερα εδώ. Στον λογαριασμό του vk, τα ονόματα είναι στα λατινικά μπορείτε να τα διαβάσετε. Κατεβείτε προς τα κάτω κτλ.(Σ. μετά τη δημοσιοποίηση των ονομάτων τους αρκετοί έχουν μπει και τους βρίζουν)

Αυτοί οι 3 αποτελούν τον πυρήνα των ενόπλων και ανήκαν στην οργάνωση «Δημοκρατία του Ντόνετσκ». Εθεάθησαν στον πρώτη γραμμή των καταλήψεων τοπικών κτηρίων από ενόπλους και ενεργούσαν υπό την προστασία διάφορων τοπικών παραγόντων του κόμματος των Περιφερειών, με κυρίως αντιδυτικό προσανατολισμό σύμφωνα με διάφορα δημοσιεύματα. Ενδιαφέρον είναι ότι αυτά τα δημοσιεύματα, είναι δημοσιευμένα και αφορούν γεγονότα πολύ παλαιότερα από το Μαϊντάν. Ενδιαφέρον έχει επίσης και αυτό το δημοσίευμα, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ δείχνει ένα χρόνο πριν άτομα «με διαβατήρια» της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ να συναντιούνται στο Πανεπιστήμιο του Ντόνετσκ υπό την παρουσία του Purgin(κυκλωμένος να κάθεται) αλλά και της Tatyana Marmazova(κυκλωμένη όρθια πιο κάτω), υψηλό στέλεχος του Κόμματος των περιφερειών και καθηγήτρια στο τμήμα, η οποία είναι φίλη και με τον Aleksandr Tsalenko γνωστό «κομμουνιστή» ρωσόφιλο δημοσιογράφο ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει στενές σχέσεις με το Βοrotba, όπως μπορεί να δει κάποιος με ένα πρόχειρο ψάξιμο στο ίντερνετ αλλά και όπως λέει και ο ίδιος εδώ, (μαζί της τελευταία φωτογραφία στο δικό του Μπλόγκ)

Снимок экрана 2013-08-20 в 17_50_17

o Purgin σε συνάντηση για την «Δημοκρατία του Ντόνετσκ»

Снимок экрана 2013-08-20 в 17_51_54

Tatyana Marmazova- το δημοσίευμα είναι από το σίτε новости донбасса, το λίνκ δεν παραθέτεται καθώς υπάρχει ζήτημα με την πολιτική του wordpress

2012_d_051

Η οργάνωση «δημοκρατία του Ντόνετσκ «λοιπόν η οποία υπάρχει από το 2007(!) έκανε πορεία για τη Ρωσία(russian march) στις 4/11/13 στο Ντόνετσκ μαζί με άτομα από την ομάδα «Ομπραζ». Ο Purgin είναι στην πρώτη φωτογραφία(ενώ το δημοσίευμα λέει ότι μίλησε και στους δημοσιογράφους και συστήθηκε ως ιδεολογικός καθοδηγητής της ομάδας «Δημοκρατία του Ντονετσκ) και μιλά με κάποιον,μετά στην τρίτη με τον ίδιο μιλά ο Alexandr khryakov. Σε αυτή τη πορεία εμφανίζονται και τα σύμβολα της Ευρασιατικής ένωσης του Dugin…Σε αυτή τη πορεία φωνάχτηκαν συνθήματα όπως «η Ρωσία είναι τα πάντα, οι άλλοι τίποτα» και ο Matyushin έλεγε «στην Ευρώπη υπάρχει σοδομισμός και άτομα του ίδιου φύλου που παντρεύονται» ενώ κρατούσαν πανό όπως με εμφανώς νεοναζιστικό περιεχόμενο. Πιό πριν είχαν κάνει πορεία ενάντια στην Αραβική άνοιξη που και εκεί εθεάθησαν τα ίδια άτομα.(σε αυτή τη πορεία εμφανίζονται μαζί οι Aleksandr Tsurkan, Andrey Purgin και ο Oleg Frolov και ο alexandr de krog(4 τελευταίες φωτογραφίες))(επίσης υπάρχει και αυτό,το οποίο όμως δεν είναι αξιόπιστο γενικά, αλλά έχει ενδιαφέρουσες φωτό, από αυτή τη πορεία, και τις σχέσεις όμπραζ-Δημοκρατία ντόνετσκ-ευρασιατική ένωση)

Tην ίδια ημέρα εμφανίζεται στην ίδια πορεία για τη Ρωσία στο Ντόνετσκ(russian march) και ο Alexandr khryakov, μαζί με τον Purgin, Ο khryakov είναι από τους top αυτή τη στιγμή στη δημοκρατία του Ντόνετσκ(εκπρόσωπος τύπου).То εντυπωσιακό είναι ότι ο Khryakov έχει εμφανιστεί και σε πλήθος εκδηλώσεων του αντιΜαϊντάν, από αυτές που διοργάνωνε το Κομμουνιστικό κόμμα Ουκρανίας γύρω από τα αγάλματα του Λένιν. Το Φεβρουάριο ο Κριάκοβ συμμετέχει από κοινού σε φιλορωσικό συλλαλητήριο στο Ντόνετσκ με τον Dugin την ηγετική μορφή του Ρωσικού εθνικισμού και δηλώνει ανοιχτά από το μικρόφωνο την υποστήριξη του στον Γιανούκοβιτς και τον εγκαλεί να «δώσει επιτέλους την εντολή στους Μπερκρούτ να να πυροβολήσουν το πλήθος» και λέει ότι οι «Ρώσοι δεν ξεχνούν τις σοβιετικές νίκες, ότι θα τον βοηθήσουν να καθαρίσει την πλατεία, και ότι οι σοβιετικοί στρατιώτες δεν έχουν ξεχάσει να χρησιμοποιούν τα όπλα τους, ότι πάλεψε για τον Γιανούκοβιτς και ότι οργάνωσε μέχρι και πορεία για την Ρωσία(russian march), τι ακόμα πρέπει να γίνει για να μας δώσεις προσοχή» Είναι κυριολεκτικά εντυπωσιακό το πώς αυτό το άτομο βρήκε τη θέση του μέσα στην ρωσική εθνική ιδεά μεταξύ ρώσικου νεοναζισμού και σοβιετικού σοβινισμού. Το πληρες βίντεο εδώ, από κάτω στις πληροφορίες του βίντεο ο λόγος του(στα ρώσικα). Τον Φεβρουάριο, έγινε συνάντηση της οργάνωσης «Δημοκρατία του Ντόνετσκ» με την σημαία των Ρώσων εθνικιστών, τη σημαίας της Ρωσίας και τη σημαία της οργάνωσης(και τωρινή σημαία του Κρατιδίου) Στο τραπέζι βλέπετε και τον Alexandr khryakov πάνω απο την ρωσική εθνικιστική σημαία(τέρμα δεξιά).  Στην ίδα φωτογραφία βλέπετε και τον Ματιούσιν για τον οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω, ο οποίος είναι μέλος της Ομπραζ-(εδώ και εδώ μερικές πολύ ωραίες φωτογραφίες του).Το αντιΜαϊντάν στο Ντόνετσκ πήρε τα χαρακτηριστικά της «Ρωσικής άνοιξης» από την πρώτη Μαρτίου και μετά. Εκείνη τη μέρα η συμμετοχή ήταν 10.000 άτομα και παραμένει μέχρι και σήμερα η μαζικότερη στην ανατολική Ουκρανία και συμμετείχαν και όλοι οι παραπάνω ακτιβιστές.Αποτελούν τους πιό γνωστούς ανθρωπόυς που σχετίζονται με την οργάνωση «Δημοκρατία του Ντόνετσκ»

. Εκείνη τη μέρα κάνει την πρώτη του εμφάνιση η πιό αναγνωρίσιμη προσωπικότητα της όλης ιστορίας ο Pavel Gubarev(στην αρχή του βίντεο φορώντας μαύρα γυαλιά και πιλίκιο φαίνεται πάνω στη σκηνή και ο Alexandr khryakov πίσω από τον Gubarev μέχρι και το 50»  περίπου).  Σε αυτή την ομιλία στο Ντόνετσκ, αφού αυτοπαρουσιαστεί, και πει πως ασχολείται με τις επιχειρήσεις, μετά ξεσπά σε ένα σουρεαλιστικό παραλήρημα ρώσικου εθνικισμού όπου μας λέει μεταξύ άλλων «η νοτιανατολική Ουκρανία δεν ήταν ποτέ Ουκρανία, ήταν πάντα ρώσικη και ονομάζω αυτή τη περιοχή Νέα Ρωσία,(Novorossija), επίσης λέει ότι υπάρχουν πολλές «αδελφές οργανώσεις εδώ, όπως το «Σοσιαλιστικό προοδευτικό Κόμμα(κόμμα που έχει ανεβάσει στη σελίδα του βίντεο που λέει ότι οι εβραίοι βάζουν μετανάστες από τα σύνορα), το Ρωσικό μέτωπο και η Δημοκρατία του Ντόνετσκ» ενώ αναφέρει ως σπουδαίους ηγέτες τον Ούγκο Τσαβες και τον Λουκασένκο(τον Πρόεδρο της Λευκορωσίας) τον Κάστρο, τον Πούτιν, ενώ μετά από όλα αυτά αρχίζει να καταγγέλλει τους Ολιγάρχες, και να υμνεί τον Λαό κτλ….κυριολεκτικά αυτό το μίγμα εθνικιστικού ρωσικού λόγου και λαϊκισμού είναι εντυπωσιακό, αν αναλογιστεί κανείς και τις σημαίες του ΚΚΟυ οι οποίες φιγουράρουν μπροστά μπροστά. Ο κομμουνισμός ταυτίζεται  με το αυτοκρατορικό μεγαλείο και με έναν παραμορφωμένο αντιιμπεριαλισμό/αντιδυτικισμό. Στο βίντεο(καθώς και σε άλλο) φαίνονται στο βάθος και σημαίες της οργάνωσης Borotba μέσα στο πλήθος και σε κείμενο τους επίσης αναφέρουν τη συμμετοχή τους στη συγκέντρωση την οποία ονομάζουν «αντιφασιστική» και λένε πως αν και δεν στηρίζουν την επέμβαση κάποιας άλλης χώρας δεν είναι τυχαίο πως μεγάλο μέρος του πληθυσμού αναζητά προστασία στα ρωσικά στρατεύματα  από τους Νεοναζί του Κιέβου(sic). Ποιος είναι όμως αυτός ο τύπος που μιλά σε συγκεντρώσεις με σφυροδρέπανα και αστέρια και λέει ότι ο Λουκασένκο και ο Τσάβες είναι το ίδιο; Ο Gubarev αυτοπαρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος της «Λαϊκής Πολιτοφυλακής του Ντόνμπας» και πρόσφατα ο ίδιος είπε ότι όλοι σε αυτή την οργάνωση έχουν λάβει χρήματα από τον Αχμένοβ(τοπικός ολιγάρχης, ο πλουσιότερος άνθρωπος στη χώρα). O Gubarev όμως αν και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό τώρα ως ηγέτης του Ντόνετσκ, έχει μεγάλη προϊστορία. Αρχικά υπήρξε στα νεανικά του χρόνια μέλος της νεοναζιστικής ομάδας «Ρωσικής Εθνικής ενότητας» Όμως όπως πλέον πολλοί ισχυρίζονται δεν ανήκει πλέον σε κάποια οργάνωση νεοναζιστική. Και όμως φαίνεται να σχετίζεται με γνωστούς Ρώσους Νεοναζί και μάλιστα φωτογραφίζεται μαζί τους στο Ντόνετσκ-την Λαϊκή Δημοκρατία-ο ένας είναι ο Rostislav Zhuravlev(θα το δείτε κάτω-κάτω στη σελίδα)γνωστός και ως naz-bol από το national bolshevik)μέλος του εθνικου μπολσεβικικού Κόμματος Ρωσίας με στενές( Δεύτερη Ρωσία) που έχει σχέσεις με τον Dugin, αρθογραφεί συχνά για θέματα «εθνικού περιεχομένου». Αυτή τη στιγμή ο Zhuravlev είναι ως δημοσιογαφος στην Ουκρανία. Στο twitter του έχει μέσα φωτογραφίες που παρομοιάζει τους berkrut με τους σοβιετικούς στρατιώτες, φωτό μπάτσων να φορούν κορδέλες του Α.γ, φωτό με όπλα, καζάκους με όπλα, και τον εαυτό του σε κάποια φάση πρόσφατη, πάλι με όπλο).

Снимок экрана 2014-03-06 в 23_56_14

εδώ screenshot απο το twitter του πριν το αλλάξει, που έλεγε ότι είναι μέλος της Νέας Ρωσίας και επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης στο Εκατερίνεσμπουργκ.

090f970c9ca23f37b66c3165b35829ae

ο Gubarev μαζί με τον Zhuravlev

 

Επίσης ο Gubarev φαίνεται να έχει σχέση και με τον Alexey Khudyakov ο οποίος εθεάθη στο πλάι του Gubarev(ακριβώς αριστερά κοιτάει το κινητό) κατά την κατάληψη της Διοίκησης του Ντόνετσκ. Ο Alexey Khudyakov είναι ένας από τους πιο γνωστούς Ρώσους Νεοναζί καθώς πέρσι είχε συμμετάσχει στο πέσιμο σε προσφυγική πολυκατοικία στη Μόσχα με την οργάνωση του «Μοσχοβίτικη Ασπίδα«. Το θέμα είχε γίνει γνωστό διεθνώς καθώς ένας από τους μετανάστες πυροβόλησε. Μετά το σκηνικό συνελήφθη αλλά βγήκε με την γενική χάρη από τον Πούτιν τον Δεκέμβριο. Σχετικά δημοσιεύματα είχε βγάλει και η AD. για το γεγονός της επίθεσης στους μετανάστες. Η τακτική τους ήταν να πηγαίνουν σε μέρη που μένουν μετανάστες να τους προκαλούν και να τους ξυλοκοπούν, και όταν αυτοί αντιδρούσαν βίαια να φώναζαν την αστυνομία η οποία του συλλάμβανε και τους πήγαινε για απέλαση. O Gubarev φαίνεται αρκετά άνετος μαζί τους. Και κάποιος δεν μπορεί να αντισταθεί στο να κάνει υποθέσεις:ένας πρώην(;) νεοναζί ξαφνικά βρίσκεται επικεφαλής μιας ομάδας που λέγεται «Λαϊκή» πολιτοφυλακή, και σε διάφορες φωτογραφίες μαζί του εμφανίζονται γνωστοί ακροδεξιοί εν μέσω φιλορωσικού κινήματος, και τελικά βρίσκεται επικεφαλής ενός κρατικού μορφώματος που έχει σημαία μιας εθνικιστικής οργάνωσης και όπως λέει και ο ίδιος είναι «αδελφή οργάνωση» η «Δημοκρατία του Ντόνετσκ». Επίσης μαζί του στις συγκεντρώσεις εμφανίζονται διάφοροι ξυρισμένοι τύποι, που τουλάχιστον κινούν υποψίες.

Ας μιλήοσυμε όμως για τον Khudyakov. Πρώτα απ’ όλα ήταν μέλος μιας οργάνωσης «Νεά Ρωσία» στενά συνδεδεμένη με το Κόμμα του Πούτιν. Σε αυτή την οργάνωση ήταν υπεύθυνος για τις διεθνείς σχέσεις και κυρίως για την Ουκρανία. Οργάνωσε πολλές τοπικές ομάδες και χρησιμοποίηση σαν σύμβολο την Κορδέλα του Αγίου Γεωργίου. Τώρα όπως και ο ίδιος παραδέχεται βρίσκεται στο Ντόνετσκ και γράφει ρεπορτάζ για «χιλιάδες φιλορώσους διαδηλωτές». Πάμε όμως πίσω στην οργάνωση «Δημοκρατία του Ντόνετσκ». Ο Matyushin δεν φαίνεται να έχει άμεσους δεσμούς ο ίδιος με την οργάνωση δημοκρατία του Ντόνετσκ αλλά με την «Ομπραζ» Όμως όπως ο ίδιος λέει, στη σελίδα του στο VK είναι πρόεδρος μιας οργάνωσης που ονομάζεται «συντηρητική δεξιά συμμαχία» και επίσης αναφέρει στην ίδια σελίδα τη συμμετοχή του στην «πορεία για τη Ρωσία» τον Νοέμβριο του 2014(εδώ όμως εμφανίζεται να κρατά το πανό της όπμραζ-κάτω αριστερά μαζι με τη σημαία της οργάνωσης Δημοκρατία του Ντόνετσκ). Η οργάνωση αυτή εμφανίζεται αφού η «Ομπραζ» απαγορεύτηκε. Φαίνεται όμως να σχετίζονται με την αλληλεγγύη που είχε γίνει στον Ilya Goryachev και τον Nikita Tikhonov, οι οποίοι βρίσκονται στη φυλακή μαζί με την Χασίς για την υπόθεση δολοφονίας των αριστερών Stanislav Markelov και Anastasia Baburova, όταν οι παραπάνω μπήκαν στο σπίτι τους  και τους σκότωσαν γιατί υπερασπίζονταν θύματα νεοναζιστικών επιθέσεων. Η υπόθεση αυτή είναι αρκετά γνωστή στη ρωσία και κάθε χρόνο γίνονται εκδηλώσεις μνήμης σε όλη την ανατολική Ευρώπη(έγιναν φέτος και στο Κίεβο και στο Χάρκοβο, προφανώς εκτός του πλαισίου του Μαϊντάν). Οι προαναφερθέντες ήταν μέλη της «όμπραζ». Ο Tikhonov επίσης έχει περάσει και αυτός στο παρελθόν από την οργάνωση «Ρωσική Εθνική ενότητα» της οποίας ήταν μέλος ο Gubarev. Ο Tikhonov πριν συλληφθεί κρυβόταν στην ανατολική Ουκρανία. Παρόλα αυτά μέη της Όμπραζ(образ) φαίνεται να έχουν σχέσεις με την οργάνωση «Δημοκρατία του Ντόνετσκ» όπως φαίνεται και από την πορεία στις 4 Νοεμβρίου όπου και συμμετείχαν όπως φαίνεται από τις φωτογραφίας της πορείας. Επίσης υπάρχει αυτό.

Μέχρι το 2009 η «‘Ομπραζ»  και τη δολοφονία των Stanislav Markelov και Anastasia Baburovaεμφανίζεται να έχει σχέσεις με το Κρεμλίνο, αν και τι σεσεις δεν είναι σαφές. Φαίνεται πάντως να έχουν σχέσεις με την ομάδα(που συμμετέχει στη Δούμα) Νέαρή Ρωσία, καθώς στις φωτογραφίες εδώ φαίνονται αρκετά άνετοι μεταξύ τους, και «συζητούν για ζητήματα παράνομης μετανάστευσης». Πέραν αυτού, η ίδια οργάνωση-η νεαρή Ρωσία- έκανε πορεία πρόσφατα «ενάντια στο φασισμό στην Ουκρανία! τον Φεβρουάριο και στο σαιτ τους μας πληροφορούν ότι ο «εθνικισμός είναι καλός και δεν έχει σχέση με τον ρατσισμό και την ξενοφοβία»,(κοίτα να δεις και αυτοί αντιφασίστες…) Στην ίδια οργάνωση υπάρχουν πληροφορίες ότι υπήρξε μέλος και ο Alexey Khudyakov που ξαφνικά τον βλέπουμε να είναι στο πλάι του Gubarev. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι ο Ilya Goryachev-της Όμπραζ- συνελήφθη στην Σερβία για υπόθεση που εκκρεμούσε μαζί με τον  Mikhail Volkov  έναν από τους πρωτεργάτες της οργάνωσης » ;Obraz» o οποίος συνελήφθη στο Κίεβο το 2013. Φαίνεται λες και η νεοναζίστική οργάνωση «όμπραζ» μέσα από ένα δαιδαλώδες πλεγμα σχέσεων να έχει πολλές σχέσεις με το «τη Δημοκρατία του Ντόνετσκ».

Φαίνεται λες και τελικά το σύνολο αυτών των οργανώσεων, η Όμπραζ, η δημοκρατία του Ντόνετσκ, η Μοσχοβίτικη ασπίδα, το Κόμμα των περιφερειών, ο Dugin, η Νεαρή ρωσία, οι Μπερκρούτ και οι τιτούσκι, όλοι συνδέονται με κάποιο άμεσο ή έμμεσο τρόπο και έχουν βρει το πεδίο δραστηριότητας τους στο Ντόνετσκ. Σήμερα όμως ένας από τους ηγέτες της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ(του κρατιδίου) έχει καθαρές σχέσεις με την Ρωσική ακροδεξιά. Το όνομα του είναι Denis Pushilin, ο οποίος είχε σχέση με τον χρηματοπιστωτικό όμιλο ΜΜΜ, που εξαπάτησε χιλιάδες επενδυτές στη Ρωσία και είναι στενός συνεργάτης και του Alexandr khryakov. Ο ίδιος στη σελίδα του στο Vk δημοσιεύει φωτογραφίες του Στάλιν με εθνικιστικά τσιτάτα από κάτω, αλλά πρόσφατα εκφράστηκε ανοιχτά πλέον όταν φωτογραφήθηκε με τον Dugin (ο Dugin στο κέντρο, για το τι είναι ο Dugin, εδώ)την ηγετική μορφή του Ρωσικού εθνικισμού και ιδεολογικό καθοδηγητή του Κρεμλίνου. Από την άλλη  στη σελίδα του Denis Pushilin το Σφυροδρέπανο «δίνει και παίρνει»….О Pushilin έχει εμπλακεί σε υπόθεση αντισημιτισμού. Το όνομα του εμπλέκεται στην υπόθεση με τα αντισημιτικά φυλλάδια στη συναγωγή του Ντόνετσκ. Αν και πρέπει να τονίσουμε ότι καμία από τις κατηγορίες δεν επιβεβαιώθηκε, και παραμένει άγνωστο ποιος πεταξε τα φυλλάδια(παραμένει άγνωστο ακόμα και το αν πετάχτηκαν φυλλάδια) . Το πρόβλημα όμως παραμένει καθώς ο Aleksandr Khryakov(που αναφέραμε παραπάνω) παραμένει στενός συνεργάτης του Pushilin στην δημοκρατία του Ντόνετσκ, και είναι γνωστός και δηλωμένος αντισημίτης. Οι φήμες γύρω από αυτό το περιστατικό είναι πολλές αλλά πέρα από υποθέσεις προς το παρόν δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Επίσης μια άλλη σύμπτωση είναι ότι δεξί χέρι του Gubarev είναι ο Sergey Tsyplakov ο οποίος μάζευε λεφτά για να στηρίξει το κίνημα στα ανατολικά, ήταν συνεργάτης του Γιανούκοβιτς ενώ φαίνεται να μοιράζεται και κοινό παρελθόν με τον Gubarev, την οργάνωση «Εθνική Ρωσική Ενότητα» ενώ συμμετέχει στην Λαϊκή πολιτοφυλακή του Ντόνμπας όπως λέει και ο ίδιος στον λογαριασμό του στο google(την οργάνωση της οποίας εμφανίστηκε ως ηγέτης ο Gubarev.και μετά είπε ότι χρηματοδοτούταν από τον Αχμένοφ ) Επίσης στο Ντόνετσκ λειτουργεί και η πατριωτική ομάδα/μπράβοι «Οπλότ» οι οποίοι είχαν άμεση σχέση μέχρι πρόσφατα μόνο με το Χάρκοβο.(εδώ βίντεο της ομάδας από τη σελίδα τους όπου μιλάει ο εκπρόσωπος της τοπικής οργάνωσης «borotba» ενώ σε άλλο ποστ τους καταγγέλλουν το πέσιμο από ουκρανούς φασίστες και αστυνομικούς στα γραφεία της μπορότμα, εδώ το vk,). Επίσης η συγκεκριμένη οργάνωση φέρεται να έχει σχέση με τους τιτούσκι, και να λειτούργησε ως υποστηρικτικό σώμα στην αστυνομία. Για να ακριβολογούμε η συγκεκριμένη ομάδα, που έχει σήμα το χάρτη της ρωσίας και έναν ρινόκερο(?!) είναι γυμναστήριο, το οποίο σε όλα τα γεγονότα παίζει ύποπτο ρόλο, με πλήθος αναφορών για ανάμιξη στα γεγονότα στο Κίεβο. Η συγκεκριμένη ομάδα δεν είναι ακροδεξιά με την παραδοσιακή έννοια αλλά μάλλον φιλορωσική. Επίσης η Οπλότ(όπως μπορεί να διαβάσει κάποιος στο wiki ή σε δημοσιεύματα) συμμετέχει στο «Ουκρανικό Μέτωπο» που ιδρύθηκε από δύο μέλη του Κόμματος των Περιφερειών τους Mikhail Dobkin και Gennadiy Kernes  .

Πέρα από όλα αυτά υπάρχει ένα ακόμα πρόβλημα. Φαίνεται ότι τον τελευταίο καιρό η ενεργή συμμετοχή στο αντιΜαϊντάν ήταν πολύ χαμηλή. Τον πρώτο καιρό η συμμετοχή ήταν όντως μεγάλη, αλλά μετά φαίνεται να φθίνει κυρίως από τη στιγμή που η σύγκρουση γίνεται όλο και πιο στρατιωτικοποιημένη, ενώ τα διάφορα μέσα από την ανατολή διαρκώς μεταδίδουν ειδήσεις για πολυπληθές κίνημα. Μαζικά αντιΜαϊντάν έχουμε να δούμε από τον Απρίλιο, και τα πιο μαζικά ήταν μάλλον τα πρώτα στην Κριμαία. Όπως παραδέχονται και ρωσικές πηγές η προσέλευση είναι μικρή. Παρόλα αυτά αυτό κατά τη γνώμη μας δεν σημαίνει ότι το αντιΜαϊντάν δεν έχει λαϊκή υποστήριξη αλλά ότι αναπτύχθηκε μια ιδιαίτερη μορφή πολιτικής/στρατιωτικής διαμεσολάβησης που δεν έκανε ορατή αυτή την υποστήριξη. Ο κόσμος ανέθεσε τις ελπίδες του στις παραστρατιωτικές ομάδες, αλλά εξακολουθούσε σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό να τις στηρίζεί. Αυτό φάνηκε και στο δημοψήφισμα, όπου παρόλο που-λογικά- η εγκυρότητα του αμφισβητείται, η προσέλευση φαίνεται να ήταν μαζική-τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό. Το πόσο ήταν ποσοστιαία με τον πληθυσμό δεν μπορεί να εκτιμηθεί αλλά σίγουρα κάποιο μεγάλο μέρος του πληθυσμού φάνηκε να τους στηρίζει-αν όχι τις μεθόδους τους, τουλάχιστον την ιδέα της ομοσπονδίας ή την ένωση με τη Ρωσία.Παραθέτουμε δύο βίντεο που δείχνουν πάντως τον μικρό αριθμό του κόσμου που συμμετείχε στις διαδικασίες στα ανατολικά. Στο δεύτερο βίντεο είναι από την ανακήρυξη της δημοκρατίας του Ντόνετσκ όπου τα άτομα δεν είναι πάνω από χίλια. Η γυναίκα στο μικρόφωνο διαβάζει απόσπασμα από το σύνταγμα και λέει «η δημοκρατία του Ντόνετσκ εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών της ανεξάρτητα από κοινωνική καταγωγή, ομιλούσα γλώσσα κτλ» Από πίσω όμως βλέπουμε δύο πανό το ένα λέει «Σλάβοι ενωμένοι» το δεύτερο «Λευκορωσία-Ρωσία-Ουκρανία είναι Ρως»(η ιστορική αυτοκρατορία των ανατολικών σλάβων). Είναι πραγματικά ενδιαφέρον πως η σοβιετική κληρονομία, συναντά τον πανσλαβισμό και τον ρωσικό Σοβινισμό, ένα μείγμα που προμοτάρεται ιδιαίτερα και από το Κρεμλίνο.

Οι αντιφάσεις τις αριστεράς

Στο αντιΜαϊντάν de facto ενεπλάκησαν και οργανώσεις αριστερές. Αυτό που πρέπει να διερευνηθεί είναι σε ποιο πλαίσιο η «παραδοσιακή» αριστερά στην Ουκρανία και τη Ρωσία, βαριά επηρεασμένη από την Σοβιετική Κληρονομία και το μεγαλείο, συναντιέται με αντιφατικό τρόπο σε κρίσιμες στιγμές, με μια συγκεκριμένη ιστορική εκδοχή της ρωσικής εθνικής ιδέας, του αντιιμπεριαλισμού κτλ. Θα ξεχωρίζαμε από αυτές τις οργανώσεις το ΚΚΟυ και το Borotba. Το ΚΚΟυ έχει κριθεί μέσα στην ίδια τη διαδικασία, και μετά τη στήριξη που προσέφερε στον Γιανούκοβιτς το μόνο καταφύγιο που του έμενε ήταν το κίνημα της ανατολής. Η σημαίες του φαίνονται ξεκάθαρα σε άπειρα βίντεο και φωτογραφίες σε συγκεντρώσεις της ανατολής μαζί με ρώσικες σημαίες, σοβιετικές στρατιωτικές σημαίες, και αυτοκρατορικές. Κριτική του έχει ασκηθεί εντός και εκτός Ουκρανίας, τόσο από αναρχική σκοπιά, αλλά και από οργανώσεις της αριστεράς. Όπως είδαμε και πιο πάνω σε συγκεντρώσεις του έχει παρεβρεθεί και ο Alexandr khryakov.  о οποίος έχει θεαθεί άπειρες φορές στο πλευρό εθνικιστών ή με ρωσικές εθνικιστικές σημαίες. Το ΚΚΟυ γενικά είναι γνωστό ότι είναι καθαρά Χρουτσοφικό και έχει συνεργαστεί με το καθεστώς Γιανούκοβιτς συνεπώς λίγη σχέση έχει με αυτό που λέμε-εμείς- «αριστερά». Το θέμα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο με το Borotba. Η συγκεκριμένη οργάνωση light-σταλινικού περιεχομένου ήταν αρκετά γνωστή στην Ουκρανία ως υποστηρικτές του «παλαιού Καθεστώτος», αλλά και ως έντονοι επικριτές του ΚΚΟυ, για τους λόγους πάνω-κάτω που προαναφέρθηκαν, κυρίως για το ζήτημα της συνεργασίας με το Κόμμα των Περιφερειών(αν και στα πλαίσια του αγώνα της νοτιοανατολικής Ουκρανίας συμπορεύτηκε το borotba με το ΚΚΟυ). Όμως το Borotba έγινε αρκετά γνωστό στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό κυρίως με την στήριξη του στο κίνημα της ΝοτιοΑνατολικής Ουκρανίας και με την έντονη προβολή του αγώνα ως αμιγώς αντιφασιστικού και του Μαϊντάν ως αμιγώς φασιστικού(αν και τις τελευταίες μέρες έχει ανασκευάσει κάπως ως προς το τελευταίο). Αρχικά το πρόβλημα εμφανίζεται άμεσα από τη ενεργητική σύμπραξη του borotba με δεξιές και ακροδεξιές δυνάμεις στο νοτιοανατολικό κίνημα. Οι σημαίες του εμφανίζονται μαζί με εθνικιστικά ρωσικά σύμβολα όπως τα χρώματα της τσαρικής σημαίας ή την ίδια την σταρική σημαία και εδώ(το ίδιο πανό στα χρώματα του ρώσικου εθνικισμού, που είναι μπροστά από τις σημαίες του μπορότμπα στην προηγούμενη φωτογραφία, στην άκρη δεξιά)Πέραν αυτού, υποστηρικτές ή αντιπρόσωποι του borotba εμφανίζονται σε σαιτ ή συνεντεύξεις ύποπτων ομάδων όπως η Οπλότ(λινκ έχει δωθεί πιό πάνω). Επίσης το borotba φαίνεται να υποστηρίζει αρκετά το νοτιοανατολικό κίνημα ακόμα και με την τροπή που έχει πάρει τώρα, και παρά τις «χλιαρές» ανακοινώσεις για την συντηρητική στροφή της δημοκρατίας του Ντόνετσκ(αλλά και τις ευχαριστίες μεταξύ τους, σε άλλο κείμενο), στο σάιτ της η μπορότμα εξακολουθεί να μεταδίδει τα γεγονότα της ανατολικής Ουκρανίας με μια αμιγώς φιλορωσική/»αντιφασιστική» στάση και διάθεση(ο τίτλος του newswire  τους για τα γεγονότα της νοτιοανατολικής Ουκρανίας είναι «Ο πόλεμος της χούντας ενάντια στον ίδιο της το Λαό» ενώ δεν παραθέτουν πληροφορίες για άλλα γεγονότα της περιοχής όπως η απεργία των ανθρακωρύχων),. Επίσης παρά τους ισχυρισμούς του προέδρου τους ότι «δέχονται επιθέσεις και από ρώσους δεξιούς και από ουκρανούς εθνικιστές» πέρα από αυτή την παραδοχή στις συνεντεύξεις αυτές, καμιά τέτοια συγκεκριμένη καταγγελία δεν έχει γίνει στο σαιτ τους ποτέ στα ρώσικα(ενώ από τον δεξιό τομέα υπάρχουν άπειρες), ούτε υπάρχουν πηγές ή αναφορές τρίτες που να μαρτυρούν σύγκρουση του με τους Ρώσους εθνικιστές. Επίσης δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια-εμφανής τουλάχιστον- να αναδείξει και να καταγγείλει ανοιχτά τους ρώσους εθνικιστές που συμμετέχουν μέσα στο κίνημα μεταξύ των προλετάριων, (τους οποίος καταφέραμε να βρούμε εμείς, πόσο μάλλον τα μέλη του Μπορότμα που ζουν εκεί και έχουν πολύ μεγαλύτερη άνεση με τα ρώσικα, με πηγές κτλ). Πέρα από τους δικούς τους ισχυρισμούς δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά στα ρώσικα ή ουκρανικά media ότι έκανα κάποια τέτοια προσπάθεια και οι μόνες πληροφορίες που έχουμε για τέτοιες προσπάθειες είναι αόριστες αναφορές του αρχηγού της οργάνωσης σε συνεντεύξεις που δίνει στην Ευρώπη Επίσης το ίδιο το Μπορότμα μεταδίδει ειδήσεις για κτηνωδίες του δεξιού τομέα με άμεση πηγή αναφοράς μόνο ρωσικές πηγές. Επίσης η ανάλυση του Μπορότμπα για την Ουκρανία βασίζεται σε θολές αναφορές στη ολιγαρχική εξουσία  και ταυτίζει το Κίεβο με την ολιγαρχία, ενώ είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η κρίση προκλήθηκε από τον θανάσιμο ανταγωνισμό ολιγαρχικών κεφαλαίων ανατολικής και δυτικής Ουκρανίας, μιας αντίφασης του Ουκρανικού κράτους(που πλέον ξέφυγε και από τον ίδιο τον έλεγχο των ολιγαρχών). Αυτό ίσως το κάνει για να μπορέσει να δικαιολογήσει την τάυτηση με τον ένα πόλο της σύγκρουσης. Σε κείμενα του αποκαλεί τον Gubarev και τον Pushilin με τους «τίτλους τους» και αναπαράγει τις δηλώσεις τους. με εμφανή θετικό τόνο. Επίσης σε άλλα κείμενα του αλλά και σε συνεντεύξεις μελών του παρουσίαζε το κίνημα σαν αμιγώς αντιφασιστικό και μας πληροφορούσε ότι οι φασίστες δεν μπορούν να αναδείξουν την ατζέντα τους, το σύνταγμα όμως της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ, η σημαία της, και η κριτική που γίνεται στο μπορότμα ακόμα και από συντρόφους τους  μαρτυρούν ότι οι φασίστες μάλλον τα πήγαν πολύ καλά στο να προωθήσουν την ατζέντα τους μέσα στο ανατολικό κίνημα, και μάλιστα  κατέλαβαν τις ηγετικές θέσεις της νέας «λαϊκής δημοκρατίας». Επίσης το Μπορότμα ισχυρίζεται ότι το ανατολικό κίνημα είναι αντικαπιταλιστικό γιατί είναι αντιολιγαρχικό όμως τα αντιολιγαρχικά συνθήματα αυτά καθ’αυτά είναι πάγια λαϊκίστικη ρητορική των πολιτικών κομμάτων στην Ρωσία ή στην Ουκρανία. Μεταξύ αυτών κατά καιρούς ο Πούτιν έκανε αντιολιγαρχικές εξαγγελίες(κυρίως την περίοδο Χορντοκόφσκι),ο Gubarev στον λόγο του μίλησε ενάντια στους ολιγάρχες, ο Δεξιός Τομέας επίσης έκανε τέτοιες δηλώσεις και γενικά στο Μαϊντάν παρά τα όσα ισχυρίζονται πολλοί, τα αντιολογαρχικά συνθήματα ήταν παρόντα. Είναι κλασσικό σύνθημα όταν κάποιος πάει στις εκλογές σε αυτές τις χώρες να κάνει τέτοιες εξαγγελίες καθώς η δυσαρέσκεια μεταξύ του κόσμου για το μεγάλο χάσμα στον πλούτο είναι προφανώς πολύ διαδεδομένη, χωρίς αυτό να κάνει αυτά τα κινήματα αντικαπιταλιστικά(μάλλον αστικά τα κάνει, όπως το Μαϊντάν) ούτε αυτούς που τα λένε αυτά αντικαπιταλιστές. Έτσι και αλλιώς μια τέτοια χοντροκομμένη και λαϊκίστικη ποσοτική κρητική του κεφαλαίου είναι αρκετά διαδεδομένη και στους απανταχού φασιστικούς κύκλους. Το πιο ενοχλητικό όμως είναι οι φερόμενες σχέσεις που έχει ο αρχηγός της οργάνωσης Σεργκέι Κιριτσούκ  με τον «κομμουνιστική/φιλορώσο» δημοσιογράφο Aleksandr Tsalenko ο οποίος όπως είπαμε έχει στενές σχέσεις(η φωτό από το προσωπικό μπλόγκ του Tsalenko ), με την Tatyana Marmazova, που προαναφέρθηκε. Σε δικό του πόστ μάλιστα την αναφέρει ως παλιά φίλη από το «Κόμμα». (Να αναφερθεί εδώ ότι η ίδια προτάθηκε και για «υπουργός παιδείας» στην δημοκρατία του Ντόνετσκ αν και όπως λέει η ίδια αρνήθηκε την πρόταση, είχε τοποθετηθεί υπέρ της ομοσπονδιοποίησης από αρκετά παλιά-23 δεκεμβρίου 2013). Ακόμα πιο ενοχλητικό όμως έιναι το γεγονός ότι ο ίδιος ο Τσάλενκο μαζί με τον Κιριτσούκ αρχηγό του Βorotba, φωτογραφήθηκαν σε ιδιαίτερα φιλική ατμόσφαιρα(Ο Κιρίτσουκ άκρη δεξιά, και ο Τσάλενκο στο κέντρο) με τον  Adam Ermash(Ακa israel Shamir, aka joran jermas) μια πολύ ύποπτη μορφή η οποία σχετίζεται με τον αντισημιτισμό και την άρνηση του ολοκαυτώματος, είναι εβραϊκής καταγωγής Σουηδός(!?), γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ουκρανία, που ζει στο Ισραήλ και έχει βαφτιστεί χριστιανός,  έχει κατηγορηθεί άπειρες φορές ως κρυπτο-αντισημίτης/μετριοπαθής αντισημίτης, ενώ κατά καιρούς έχει υπερασπιστεί και γνωστούς ακροδεξιούς αρνητές του ολοκαυτώματος όπως τον David Ιring, ενώ αρθρογραφεί- με ιδιαίτερα κολακευτικά λόγια μάλιστα-και στην επίσημη σελίδα του Dugin(!) και λέει ανοιχτά ότι αδίκως κατηγορούν τον Dugin ότι είναι φασίστας, και η θεωρεία του προσπαθεί επιτυχώς να γεφυρώσει τον εθνικοσοσιαλισμό και τον κομμουνισμό ως αμφότερα γεννήματα της «εγελιανής σκέψης»(!?)(άλλο κείμενο του εδώ. όπου μεταξύ άλλων αναφέρει και ότι οι ΗΠΑ είναι το μεγαλύτερο εβραϊκό κράτος) Μετά από όλα αυτά, το Βοrotba και κυρίως η πολιτική του, μοιάζει να εμπλέκεται και αυτό σε αυτό περίεργο πολιτικό πλέγμα συμβολισμών και ιδεολογιών που έχει δημιουργηθεί μετά την πτώση της σοβιετικής ένωσης, ένα φάσμα πολιτικών και προσωπικών σχέσεων, έμμεσων ή άμεσων, που κυμαίνεται από μια φιλορωσική/σταλινική αριστερά και φτάνει μέχρι την άκρα δεξιά. Αυτό είναι ένα φάσμα πολιτικών θεωριών, που έχει εγκολπώσει τις πιο αντιδραστικές όψεις της σοβιετικής κληρονομιάς και της τσαρικής Ρωσίας και τις έχει παραμορφώσει σε έναν εθνικιστικό αντι-δυτικό συνασπισμό, κάτι που αντικατοπτρίζει ιδεολογικά πλήρως την υπαρκτή κατάσταση της σημερινής ρωσικής αστικής κοινωνίας. Αυτές οι αναλύσεις βασίζονται κυρίως στην ουσιοκρατική απόδοση ανώτερων χαρακτηριστικών στον ρωσικό λαό, άλλοι τα αποδείδουν στο αίμα(οι φασίστες), άλλοι στην βαριά και ανώτερη «σοβιετική κληρονομία»(οι σταλινικοί) αλλά όλοι τελικά ρίχνουν ταφόπλακα στην ταξική σκοπιά, και καταλήγουν σε κρίσιμες στιγμές όπως αυτές, που υπάρχει ένας κοινός εχθρός-η ουκρανική αστική κοινωνία- να ταυτίζονται μεταξύ τους και να συστρατεύονται, γιατί έτσι και αλλιώς τι άλλο είναι ο «λαός» πέρα από μια αστική αφαίρεση;

 Επίλογος

Το πρόβλημα με το φασισμό στην ανατολική Ουκρανία είναι το εξής. Αρχικά σε αντίθεση με το Μαϊντάν δεν δρα με τον παραδοσιακό τρόπο. Στο Μαϊντάν ο φασισμός του Σβομπόντα και του Δεξιού τομέα ήταν εμφανή μεγέθη, τα οποία συνυπήρχαν στην πλατεία μαζί με άλλο στοιχεία. Αυτή η ανοιχτότητα τους επέτρεπε την αξιολόγηση τους, την αντίληψη του μεγέθους τους, καθώς και μια εκτίμηση των ορίων και της δυναμικής τους. Επίσης η απροκάλυπτη δραστηριότητα και οι δηλώσεις τους, έκαναν άμεσα δυνατή την κατανόηση του τρόπου, των κοινωνικών σχέσεων κτλ που τους όριζαν μέσα στην πλατεία. Επίσης ο Δεξιός τομέας και το Σβομπόντα είχε «παραδοσιακά» ακροδεξιά χαρακτηριστικά τα οποία δεν μπέρδευαν το μάτι. Γενικά η αξιολόγηση τους και ο βαθμός συνάντησης τους με τον κόσμο, αλλά και η διαφοροποίηση τους από την άλλη είναι κάτι εύκολο. Ο Γιάρος και οι λοιποί ποτέ δεν κρύφτηκαν(με επιτυχία). Από την άλλη το πρόβλημα με το αντιΜαϊντάν είναι ότι η σύγχρονη εθνική ρωσική ιδέα συγκροτήθηκε  με βασικό υλικό την ιστορική νίκη επί των Ναζί. Το έθνος, το κράτος, το μεγαλείο, ο φασισμός, η δύναμη, ταυτίζονται και ανασκευάζουν το ιστορικό υλικό που έχουν, και αυτό δεν είναι άλλο από μια πλευρά της σοβιετικής κληρονομιάς, και κυρίως αυτής του Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου. Το υποκείμενο συγκροτείται σε αυτή τη μνήμη του μεγαλείου, μια εναλλακτική εκδοχή της «πανσλαβικής» αυτοκρατορίας. Αυτή είναι η σύγχρονη αστική ρωσική κοινωνία. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να γίνει κατανοητό ως απουσία λαϊκής υποστήριξης στο αντιΜαϊντάν. Αντίθετα πλήθος φωτογραφιών δείχνουν ότι από καιρό σε καιρό το αντιΜαίντάν ήταν όντως κίνημα όπως και το αντίθετο του. Επίσης παρόλο που η εγκυρότητα και τα ποσοστά του Δημοψηφίσματος μπορούν να αμφισβητηθούν το σίγουρο είναι ότι είχε μεγάλη προσέλευση. Κατά τη γνώμη μας η «αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις» του Κιέβου, η ρωσική προπαγάνδα, και γενικά η αύξηση της στρατιωτικής βίας οδήγησαν σε μια συγκεκριμένη μορφή πρακτικής διαμεσολάβησης με τα ένοπλα σώματα, που δεν άφηνε να φανεί αυτή η «λαίκή υποστήριξη» και συνεπώς απέκρυπτε και τις εσωτερικές αντιφάσεις, και ανομοιογένια του κινήματος του αντιΜαϊντάν. Ο κόσμος άφησε τις ελπίδες του στους παραστρατιωτικούς .Οπότε το ερώτημα που μπαίνει είναι ποιες κοινωνικές αντιφάσεις και συμφέροντα παράγουν αυτή τη συνάντηση; Επίσης ένα δέυτερο ερώτημα είναι ποιος ο ρόλος και ο τρόπος της συγκρότησης του υποκειμένου και των συμβόλων του μέσα από την ιστορική διαδικασία. Συνεπώς για το ερώτημα παραμένει για ποιά αριστερά μιλάμε; τι αγώνες θέλουμε, τι ιστορικό αποτέλεσμα παράγεται; Τι σημαίνει φασισμός και αντιφασισμός για την ουκρανική ή ρωσική εθνική ιδέα; Πως διασταυρώνεται ο πατριωτικός λόγος, το Σοβιετικό παρελθόν και η δημοκρατία;

Όπως είπε και ένας σύντροφος-με τον οποίο αν και διαφωνούμε πολύ- ότι ο φασισμός πάντα εμφανίζεται ντημενός με τα χρώματα της αριστεράς για να ξεγελάσει το προλεταριάτο. Δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε περισσότερο, όμως στην ανατολική ουκρανία ο φασισμός ήταν τόσο καλοντυμένος που τον πίστεψε όχι μόνο το προλεταριάτο αλλά και η ίδια η αριστερά. Το ζήτημα είναι γιατί, ήταν έτοιμη ιστορικά να τον πιστέψει ή «ξεγελάστηκε» ; Ίσως η ταξική πάλη να έχει προχωρήσει μέσα από τις αντιφάσεις της τόσο, που πλέον ακόμα και αυτή η κληρονομία του «Σοβιετικού Κομμουνισμού» να ανήκει ολοκληρωτικά στις δυνάμεις του «παλιού κόσμου». Ίσως όλα αυτά να είναι απλά τυχαιότητες και οι αντιφάσεις απλά μια αυταπάτη. Ειλικρινά δεν ξέρουμε.

Ευχαριστούμε τους συντρόφους από Ιταλία, Ουκρανία και Αγγλία που μας βοήθησαν με πληροφορίες χρόνων. Περισσότερα ενεργά link στο indymedia γιατί παίζει πρόβλημα με την πολιτική δημοσίευσης του wordpress  με λίνκ από το donbass.

 

Παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες που δεν θα τις βρείτε στα λινκ του κειμένου

759069

Η σημαία της ομάδας οπλότ μαζί με τη σημαία της οργάνωσης/κράτους της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ.

IMG_6715

ο khryakov σε εκδήλωση του κομμουνιστικού κόμματους

doc6eqrbmxp0c951iys4hh_800_480

πορεία της οργάνωσης «Δημοκρατία του Ντόνετσκ» τον Δεκέμβριο

MLNPRUn5zNU

η σημαία της εθνικομπολσεβικικής ομάδας «Άλλη Ρωσία» της οποίας είναι μέλος ο Zhuravlev  μπροστά από τη διοίκηση του Ντόνετσκ

inde1x

το banner тου borotba το οποίο υπάρχει ακόμα στο site τους. Λέει «όχι εκλογές χωρίς δημοψήφισμα» είναι εντυπωσιακό ότι στις 12 Μαϊού ο αρχηγός της οργάνωσης δήλωσε ότι η οργάνωση ήταν διστακτική ως προς το δημοψήφισμα, αλλά το συγκεκριμένο banner φιγουράριζε στις πορείες τους από το μάρτιο, γεγονός που κάνει να διερωτάτε κανείς α)γιατί ανασκευάζουν, β) γιατί εξ αρχής συστρατεύθηκαν και έβαλαν κεντρικά ένα αίτημα αυτονομίστικο, μη ταξικό το οποίο ήταν βούτυρο στο ψωμί του ρωσικού εθνικισμού

 

Advertisements

One comment on “οι ιθύνοντες της Δημοκρατίας του Ντόνετσκ.

  1. Παράθεμα: κρατούμενοι όχι απο σύμπτωση | Our baba doesn't say fairy tales

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: